i yaxshi sakit ol –tibb bacisi ehtiyatla arxaya dogru getmeye bashladi
-cix otagimdan, senin mene icizdirdiyin bu dermanlar mene hec neyi qaytarmayacaq! Istemirem! Oldurseniz bele daha hec ne qebul eden deyilem!
***
Bu hadisenin ustunden 1 hefte kecmishdi. Men otagima hebs olunmushdum. Ne yemeye cixirdim ne de bir ish gormeye. Hemin gun meni Aqil dayi xilas etmishdi. Samiri ise evden qovmushdu. Bir hefte idiki ondan xeber yox idi, Zehranin mene olan nifreti iki qat hetda uc qat, besh qat artmishdi. Qadinin meni gorecek gozu yox idi. ele bir hedde catmishdim ki, hetda ayaqyoluna gedende bele ehtiyat edirdim ki, onunla qarshilashmiyim. otagimdan cixmadigimdan her gun yemeyimi mene Guler getirirdi. Aqil dayiya geldikde ise menimle xosh davranirdi. Bu gunlerde tek yoldashim gundeliyim olmushdu. Ureyimdeki butun sozlerimi ora yazir, bu shekilde rahatlashirdim.
Gunler kecirdi menim halimda bir deyishiklik yox idi. Bu hadiseden pisixoloji travma almishdim herden geceler yatanda mene ele gelirdiki ustumde bir agirliq var. gozlerimi yumduqda ise Samirin mene etdikleri film kadri kimi canlanirdi xeyalimda. Artiq iyrenmeye bashlayirdim. Getirilen yemeklerden, evdeki insanlardan, bu yashadigim muhitden, ehatemdeki auradan,otagimdaki eshyalardan iyrenirdim. Evin icinde , bir otaga tixilib qalmishdim. O qeder diksinmishdim ki, hetda urek sirdashim olan gunluyumun bele vereqlerini cirib kulekle birlikde havaya sovurmushdum. Birce Aqil dayi mene destek olurdu. Her gun bashimi sigallayir, oglunun adindan defelerle uzrler isteyirdi. Ve bir gece yene yanima gelib eyni shekilde meni qucaqladi
-qizim, inan ki, senden ne qeder uzr istesem azdir. Men utaniram senin uzune baxmaga, allah lenet elesin ele ovlada. Bilmirem senin qarshinda nece ozumu bagishlatdirim…
-aqil dayi, sizlik bir shey yoxdu –nece vaxtdan sonra bu cumleni demishdim. Bilmirem niye, amma eslinde yazigim gelmishdi ona. Yaziq kishi ogluna gore her gun nece defe menden uzr isteyir, mene ata nevazishi ile