adət ənənlərin üstündən xətt çəkmişdi. İstədiyi kimi davranırdı. Avropalı qadınlara xas özügüvəni var idi. İçəri addımlamaq istəyirdi ki, ayaqlarına nəyinsə ilişdiyini gördü. Bu Şəmsin başından sürüşüb düşən sarı ipək yaylığı idi. Yaylıq uzun olsa da saf ipəkdən olduğu üçün ovuca sığırdı. Amalın əli də böyük olduğu üçün cib dəsmalı kimi əlində bükə bilmişdi. İçəri girəndə qeyri ixtiyari cibinə qoydu. Şəmsə verər deyə düşünmüşdü. Şam yeməyində hər kəs deyib gülürdü, bir tək şəms qarşısındakı yeməyi o yana bu yana çevirirdi qabda. Amalın diqqətindən yayınmamışdı. Bəlli idi ki, kefi yoxdur. Əbdül bəy, onu sorğu suala tutduğundan başı qarışdı. Şəmsin süfrəni tərk etdiyindən xəbərsiz oldu. Başını qaldıranda oonu görmədi. ÖZü də bilmədi ki, nə səbəbə onu axtarır. Sonra yenidən söhbətə qaytmışdı. Şəms isə ürəyi sıxıldığından eyvana çıxıb hava alırdı. Həyətdə qaraltı görüb diqqətlə baxdı. Bu Zahar idi. Həyəcanlanıb gülümsəməyə başladı. Zahar onu əli ilə çağıranda isə tez tələsik evdən gizlin şəkildə çıxıb həyətə düşdü.
- Zahar.
- Şəmsim. Günəşim mənim.
Zahar onu bərk bərk qucaqlayaraq saçlarını qoxlayırdı. Şəms isə bütün narahatlığını unutmuş onun qollarında yüngüllüəşmişdi.
- Zahar, sən dəlisən? Bura necə gələ bilərsən. Ya görərlərsə.
- Dözə bilmədim. Səni görməliydim. Bir saat belə görməyəndə özümə yer tapa bilmirəm.
- Mən də darıxmışdım. Offf neynəcəyik biz?
- Bilmirəm Şəmsim. Amma narahat olma bir yolunu tapacam mən.
Şəmslə Zahar gələcəkləri üçün çıxış yolu axararkən evdən gələn qışqırıq səslərini ilk əvvəl duymadılar. Səslər daha da yüksəlincə Şəms diqqətini evə yönəltdi. əvvəlcə yalnış eşitdiyini düşünsə də səslərin evdən gəldiyini anlamışdı.
- Bu nədir? Əzizə, anam.
- Şəms dayan getmə.
- Eşitmirsən səslərini?
- Dayan birlikdə gedək. Şəms gözlə məni! Şəms tələsik şəkildə evə qaçmışdı. Qapıya çatanda isə açıq olduğunu 2 nəfərin qapının yanında dayandığını gördü. Arxaları Şəmsə tərəf olduğundan onu görmədilər. Şəms isə ora yaxınlaşmaq