enenlerin üstünden xett çekmişdi. İstediyi kimi davranırdı. Avropalı qadınlara xas özügüveni var idi. İçeri addımlamaq isteyirdi ki, ayaqlarına neyinse ilişdiyini gördü. Bu Şemsin başından sürüşüb düşen sarı ipek yaylığı idi. Yaylıq uzun olsa da saf ipekden olduğu üçün ovuca sığırdı. Amalın eli de böyük olduğu üçün cib desmalı kimi elinde büke bilmişdi. İçeri girende qeyri ixtiyari cibine qoydu. Şemse verer deye düşünmüşdü. Şam yemeyinde her kes deyib gülürdü, bir tek şems qarşısındakı yemeyi o yana bu yana çevirirdi qabda. Amalın diqqetinden yayınmamışdı. Belli idi ki, kefi yoxdur. Ebdül bey, onu sorğu suala tutduğundan başı qarışdı. Şemsin süfreni terk etdiyinden xebersiz oldu. Başını qaldıranda oonu görmedi. ÖZü de bilmedi ki, ne sebebe onu axtarır. Sonra yeniden söhbete qaytmışdı. Şems ise üreyi sıxıldığından eyvana çıxıb hava alırdı. Heyetde qaraltı görüb diqqetle baxdı. Bu Zahar idi. Heyecanlanıb gülümsemeye başladı. Zahar onu eli ile çağıranda ise tez telesik evden gizlin şekilde çıxıb heyete düşdü.
- Zahar.
- Şemsim. Güneşim menim.
Zahar onu berk berk qucaqlayaraq saçlarını qoxlayırdı. Şems ise bütün narahatlığını unutmuş onun qollarında yüngüllüeşmişdi.
- Zahar, sen delisen? Bura nece gele bilersen. Ya görerlerse.
- Döze bilmedim. Seni görmeliydim. Bir saat bele görmeyende özüme yer tapa bilmirem.
- Men de darıxmışdım. Offf neyneceyik biz?
- Bilmirem Şemsim. Amma narahat olma bir yolunu tapacam men.
Şemsle Zahar gelecekleri üçün çıxış yolu axararken evden gelen qışqırıq seslerini ilk evvel duymadılar. Sesler daha da yükselince Şems diqqetini eve yöneltdi. evvelce yalnış eşitdiyini düşünse de seslerin evden geldiyini anlamışdı.
- Bu nedir? Ezize, anam.
- Şems dayan getme.
- Eşitmirsen seslerini?
- Dayan birlikde gedek. Şems gözle meni! Şems telesik şekilde eve qaçmışdı. Qapıya çatanda ise açıq olduğunu 2 neferin qapının yanında dayandığını gördü. Arxaları Şemse teref olduğundan onu görmediler. Şems ise ora yaxınlaşmaq isteyerken

<< 1 2 3 [4] 5 >>