Şəmsparə
3 cü bölüm
Əslində həmin gecəni çox adam yata bilmədi. Əbdül bu gün Abdulla bəyin dediklərini düşündü. Qızını Musandama vermək. Şəhərin uzaqlığı gözünə dayanırdı. Ya qızının ehtiyacı olanda yanında ola bilməsə onda necə. Xədicənin də narahat olduğunu sezdi, amma heç nə demədi. Ailəni artıq evlərinə dəvət etmişdilər. Əbdül bəy Azərbaycandan olan gənci də evlərinə qonaq çağırmışdı. Artıq 3 -4 gün sonra gedəcəkdilər. Və o bir də Allah bilir nə vaxt öz doğma torpağından olan birinə evində qonaq edəcəkdi. Əzizənin elçisi də gəlməyə tələsdiyindən evdə artıq xeyir işə hazırlıqlar da başlamışdı. Əzizə ilk olaraq tərəddüd etsə də yığıncaqda oğlanı görüb, ilk baxışdan bəyənmişdi. Çox alicənab biri idi. O da Əzizəyə utanraq baxırdı. Bir birilərindən baxışlarını gizlətsələrdə hər ikisi bir birini izləyirdi. Mavi gözlü Əhməd Əzizənin qəlbini oğurlaya bilmişdi deyəsən. Əzizə havalarda xəyalları ilə birgə uçuşarkən şəms ayaqları torpağa daha da bərk basırdı. Bu bir neçə gündə nə edəcəyini bilmirdi. Əzizənin elçilik məsələsi ona ümid versə də yenə də nədənsə içində narahatlıq var idi. Zahar ilə yendən görüşüb elçilik məsələsini dedi. Zahar da narahat şəkildə nə edəcəyini bilmirdi. Bir tərəfdə sevdiyi digər tərəfdə valideynləri. Qərblilərin adət ənənəsi şərqlilərlə çox fərqlənirdi. Burada yaşayanlar valideynləri bir göz qırpımında silə bilməzdilər. Onlar üçün valideynlər Allah qatında idi. Az qala səcdə edəcəkdilər. Zahar anası və atasının sözündən keçə bilmir, Şəmsi də ata bilmirdi. Yenidən valdieynləri ilə danışmağa cəhd etsə də, atası qətiyyən yox demişdi. Bir yol düşünərkən zaman keçirdi. Artıq Əzizəyə elçi düşən gəncin ailəsi onu istəməyə gəlmiş, ilk tanışlıqdan ailələrin söhbəti tutmuşdu. Əhməd qızarmış şəkildə yerdə əyləşmişdi. Şəms onun bu halına baxıb gülərək Əzizənin yanına qaçır.
- Ay öldüm gülməkdən. Bu səndən beş betər utancaqdır ki, bir görsən, balaca uşaqlar kimi məsum məsum oturub, qızarıb yanaqları.
- Şəms, ayıb olsun. O nə danışıqdır.
-