Bilirsen nedir.
Adam Abdulladan gözunu çekib Ezizeye dikdi. Bir xeyli baxdi. Üzerinde baxislari hiss eden Ezize ise narahat halda anasına qisildi. Ona baxdiqca üzunde tebessum yaranirdi adamın. Abdulla bunu goren kimi : - Hamid, adamlarina denen silahlari endirsinler. qorxudurlar onları. - dedi.
- Nece de, ona benzeyir.
- Hamid!
- Sen mane olmasaydın
- Hemid, bura yeri deyil.
- Mene mexsus her seyi elimden aldın. Men de canıni alacagam.
Hamid elindeki tüfengi Abdullaya tusladi. Ateş sesi evde eks seda verdi. Yardima gelmisdiler, amma gecikmisdiler. Yerde uzanan Abdulla bey gozlerini acinca haminin basinin ustunde yigisdigini gordu, ilk hec ne anlamadi, üzerindeki agirligin da ferqine gec vardi. Bu Amal idi. Amal Abdulla beyi iteleyib gullenin hedefinden yayindirmaq isteyerken hedef ozu