sözünü bir daha təkraraladı.
- Əbdül bəy, zəhmət olmasa bu gənc adamın dediklərini tərcümə edin.
- Şey..deyir ki, qəza ilə olub. Heç kimin günahı yoxdur.
Amal deyilənlərdən heç nə anlamasa da başını polisə doğru təsdiq mənasında yelləməyə başlayır. Polisin bir neçə sualı ünvanlayanda Əbdül onları tərcümə etmədən Amala azərbaycan dilində onlara nə dediyini izah edir.
- Amal, onlara dedim ki, sən də təsdiqləmisən ki, bu qəza ilə olub. Bağışla bizi.
- Əbdül bəy xahiş edirəm, əgər həqiqətləri desəydim, size bura çağırmağıma ehtiyac qalmazdı. Əlbəttə ən doğrsunu siz bilərsiniz.
- Aranızda danışmayın! Əbdül bəy, tərcümə edin.
- Dediklərini təkrar edir. Qonaq gəldiyini və ehtiyyatsıqlıqdan qəzaya düşdüyünü deyir.
- Yaxşı, biz hələki bu məsləyələ bağlı araşadırma aparacağıq. Gənc adama deyin ki, bu müddət ərizndə ölkəni tərk etməsin.
- Amma o 2-3 günə getməlidir.
- Əbdül bəy, ortada silahlı atışma var. Bu qonaqlıq məsələsi mənə nəsə qəribə gəldi. Sizi tanıyırıq, silaha qarşı insanların xoşbəxtlikdən belə olsa havaya atəş açması qəribədir.
- Baxın, mən…
- 2-3 gün sonar görüşərik, - Amala tərəf dönüb: - Sizə də Allahdan şəfa diləyirik,- dedi.
- Amal təxmin edə bilmişdi nə dediklərini, başı ilə yenə təsdiq edərək minnətdarlığını bildirmişdi. Polislər otaqdan çıxan kimi, kənarda dayanan və divara söykənən Abdulla bəy fikirlərindən ayırlaraq amalın yatağına doğru gəldi.
- Gənc adam, çox sağol. Bunu gözləmirdim.
- Siz yaxşısınız?
- Sayəndə hə. Həyatımı xilas etdin. Özünü ölümün qarşısına atdın. Bu dövrdə bunu heç kim eləməz.
- Abdulla bəy, xahiş edirəm.
- Yox, həqiqətən, sən olmasaydın mən çoxdan bu dünyadan köçmüşdüm. Görünür, Allah səni bizə elə belə gətirib çıxarmayıb. Dincəl sən. Biz buradayıq.
- Yox, narahat olmayın. Gedin siz. Mən xəstəxana abu havasına öyrəşmişəm. Bura mənim üçün evimdən daha rahatdır.
Hər üçü bu sözə yüngül təbbəsümə gülümsədilər. Onlar qapıdan çıxmamış Amal Abdulla bəyə tərəf dönərək.
- Abdulla bəy, məncə o