sözünü bir daha tekraraladı.
- Ebdül bey, zehmet olmasa bu genc adamın dediklerini tercüme edin.
- Şey..deyir ki, qeza ile olub. Heç kimin günahı yoxdur.
Amal deyilenlerden heç ne anlamasa da başını polise doğru tesdiq menasında yellemeye başlayır. Polisin bir neçe sualı ünvanlayanda Ebdül onları tercüme etmeden Amala azerbaycan dilinde onlara ne dediyini izah edir.
- Amal, onlara dedim ki, sen de tesdiqlemisen ki, bu qeza ile olub. Bağışla bizi.
- Ebdül bey xahiş edirem, eger heqiqetleri deseydim, size bura çağırmağıma ehtiyac qalmazdı. Elbette en doğrsunu siz bilersiniz.
- Aranızda danışmayın! Ebdül bey, tercüme edin.
- Dediklerini tekrar edir. Qonaq geldiyini ve ehtiyyatsıqlıqdan qezaya düşdüyünü deyir.
- Yaxşı, biz heleki bu mesleyele bağlı araşadırma aparacağıq. Genc adama deyin ki, bu müddet eriznde ölkeni terk etmesin.
- Amma o 2-3 güne getmelidir.
- Ebdül bey, ortada silahlı atışma var. Bu qonaqlıq meselesi mene nese qeribe geldi. Sizi tanıyırıq, silaha qarşı insanların xoşbextlikden bele olsa havaya ateş açması qeribedir.
- Baxın, men…
- 2-3 gün sonar görüşerik, - Amala teref dönüb: - Size de Allahdan şefa dileyirik,- dedi.
- Amal texmin ede bilmişdi ne dediklerini, başı ile yene tesdiq ederek minnetdarlığını bildirmişdi. Polisler otaqdan çıxan kimi, kenarda dayanan ve divara söykenen Abdulla bey fikirlerinden ayırlaraq amalın yatağına doğru geldi.
- Genc adam, çox sağol. Bunu gözlemirdim.
- Siz yaxşısınız?
- Sayende he. Heyatımı xilas etdin. Özünü ölümün qarşısına atdın. Bu dövrde bunu heç kim elemez.
- Abdulla bey, xahiş edirem.
- Yox, heqiqeten, sen olmasaydın men çoxdan bu dünyadan köçmüşdüm. Görünür, Allah seni bize ele bele getirib çıxarmayıb. Dincel sen. Biz buradayıq.
- Yox, narahat olmayın. Gedin siz. Men xestexana abu havasına öyreşmişem. Bura menim üçün evimden daha rahatdır.
Her üçü bu söze yüngül tebbesüme gülümsediler. Onlar qapıdan çıxmamış Amal Abdulla beye teref dönerek.
- Abdulla bey, mence o

<< 1 [2] 3 >>