demirdiler. Hamı Anarcün narahat idi. En çoxda Vaqıf beyle Günel Anarı burunlarında tuturdular. Onunçün çox darıxmışdılar. Ancaq Vaqıf beyle Güner inadlarından dönmür ona ne zeng edir nede axtarırdılar. Cavidle Vaqif bey eyni zamanda Zeynebçünde narahat idiler.........
Anar otelde idi. Yemekçün otelin restoranına düşmüşdü. Sifarişleri verib oturmuşdu. Birden gözü bir qıza sataşır. Qızın arxası Anara teref idi ancaq Anara saçı beden quruluşu çox tanış gelirdi. Anar ayağa qalxıb qızın masasına gedir. Gördüyüne sevinsede eyni zamanda teeccüblenir.
A-Zeyneb?!
Zeyneb başın qaldırır. Anarı ilk önce tanımır çünki Anar qabaqki bölümlerde qeyd etdiyim kimi tanınmaz halda idi. Zeynebde çox deyişmişdi. Fikirler suallar onu yeyib bitirmişdi. Zeyneb Anara biraz baxandan sonra onu tanımışdı
A-tanımadın meni?
Z-yox!-deyib getmek isteyir. Anar onu saxlayıb
A-menemde Anar
Z-men ele birin tanımıram
Anarın eve gedende ağzından istemeden çıxan kelimeler yadına düşür.
A-onda otur tanıdım
Z-lazım deyil! Men heç kimi tanımaq istemirem!
A-otur dedim! Bilirem incimisen menden. Haqlısan düz elemisen! Mende xetrive deymişem qelet elemişem! Günahkaram bilirem ama qulaq asmalısan mene!
Zeyneb biraz fikirleşib oturur
Z-ne deyeceksense de!
A-Zeyneb sen menim bacımsan.....
Z-men heç kimin heç neyi deyilem!
A-sözümü kesme qulaq as!
Z-.........
A-sen menim bacımsan bunu heç ne deyişe bilmez. İster meni hansısa bir kelimem, ister velideyinlerimizin ayri olmağı, istersede senin atama emi demeyin! Hemin gün çox esebi idim. Ele bilirdim sen Cavide Güneli tapmaqçün kömek elemisen ona göre sene qezebli idim. Hemde atamın daim senin terefini tutmağı, derdimi soruşmadan, ne olduğun bilmeden üstüme qışqırmağı eseblerimi dahada gerdi.
Z-Cavid Güneli niye tapmaq istiyirdi?
A-Cavid Günelin qardaşıdı. Qaçmışdı. Bunlar uzun söhbetdi bir gün danışaram hamsın sene. Meni bağışlaya bilersen?
Z-meni çox qırdın Anar. Menim heyatda tek dayağım tek güveneceyim insan senle Vaqif emidi. Ama senin o

<< 1 [2] 3 4 >>