Bele eşitmişem ki,bir kişi seher alaqaranlıqda evden çıxıb hamama gederken yolda öz dostuna rast gelir ve deyir:"Menimle hamama getmek isteyirsenmi?" Yoldaşı deyir:"Hamamın qapısına qeder sene yoldaşlıq ede bilerem,lakin hamama gede bilmerem,işim var". Hamamın yaxınlığına qeder bir yerde gedirler.Yolayrıcına çatdıqda dostu xeberdarlıq etmeden geri dönüb,başqa terefe gedir.Tesadüfen,bir oğru da hemin kişinin dalısınca öz oğurluq işleri üçün hamama gedirmiş.
Birden kişi geri baxır,oğrunu görür,lakin hele ala-qaranlıq olduğundan onu dostu tesevvür edir,qurşağından desmala bağlanmış yüz dinarı çıxardır,hemen oğruya verir ve deyir:"Al qardaş,bu emanetdir,al,men hamamdan çıxandan sonra qaytararsan".Oğru qızılı alır,kişi hamamdan çıxana qeder heç yere getmeyib,orada gözleyir.Oğru onu çağırıb deyir:"Ey cavanmerd,qızılını geri al,sonra get,senin emanetin üzünden bu gün men de işimden avara oldum".Kişi deyir:"bu nedir,emanet nedir,sen kimsen?" Oğru deyir:"Men oğru bir adamam,sen ise hamamdan çıxana qeder bu qızılı mene tapşıran adam".
Kişi deyir:"Oğrusansa,bes ne üçün menim qızıllarımı aparmayıbsan?"
Oğru deyir:"Eger öz peşemle ele keçirseydim,min dinar olsaydı,sene yazığım gelmezdi,bir arpa da sene qaytarmazdım.Lakin sen bunu mene emanet olaraq veribsen,insafsızlıq olar ki,sen alicenablıq edib mene emanet veresen,men de naneciblik gösterib ona xeyanet edem".