b ama heç vaxt başa düşmeyibki onunda etdiyinin o qadından heç bir ferqi yoxdu, onla bir evde yaşasamda bir yerde olsamda men hemişe tek olmuşam. Bilirsen hemişe uşaqlar mektebden çıxanda ana deye qışqırıb qaçıb anaların qucaqlıyanda yada ataları onları gözel qızım ağıllı oğlum deyib ezizleye ezizleye ellerinden tutub aparanda men ise onlara baxıb öz özüme bu sualı verirdim-göresen ata qayğısı ana nevazişi nece olur? Sonra Zeynebinde mektebe getmek vaxtı çatdı ve oda mene qoşulub bu suala cavab axtarmağa başladı. Ama cavabın tapa bilmedik. Çünki biz bunu heç vaxt yaşamamışdıq. Bilirsen onu görende ne hiss etdiyimi özümde bilmedim. Oğlumu burax-dedi mene. Bes men kimin oğluyam Fuad, menim anam kimdi?! O onun oğludusa bes men kimem?! Kimem men!? O meni görende yeni heç pis olmadı?! Heç peşman olmadı?! Ona oğlum deyende meni heç fikirleşmedi he Fuad?! Hönkürerek ağlamağa başlıyır ama buda üreyin esebin hirsin qezebin kederin sakitleşdire bilmirdi ona rahatlıq getire bilmirdi

.Müellif: