emellerini,hetta eyer bunlari atama deseydim onu oldurmekle meni hedelediyini bele demiwdi. Atam evde nece bir melek donlu weytanla yawadigini oyrenende hali pislewmiwdi. Amma tezde ozune gelib,sabah onunla yollarini ayiracagini ve ele bizimle moskvaya gedeceyini bildirmiwdi. Tebii ki men buna cox sevinirdim. Heyatimdaki en boyuk mikrob yox olurdu artiq... Atami gozleyeceyimiz ucun bir nece gun sonra yola cixmagi planlawdirmiwdiq... Artiq heyatimdaki herwey deyiwirdi... Sekine ve qizlarini bir daha gormek istemirdim... Onlari Allaha hevale etmiwdim... Ilk evvel bu xeberi oyrenende Sekine ozune el qatib her weyi yalanlayib,aglayob sizlamiwdi... Amma bu cixiw yolu deyildi. Atam onlara ewyalarini yigib getmeyi tapwirmiwdi. Halbuki Sekine getmeyi deyilde burda qala bilmeyin yollarini axtarirdi... Sekinenin bawima bela olacagindan cekinirdim... Bu ewitdiklerinden sonra ya mene ya da atama zerer vere bileceyini unutmurdum... Geceni bir teher yola verse idik rahatlawacaqdiq. Yaxwiki Arif gece getmemiw bizimle qalmiwdi... Amma gel gor ki Sekine yerinde sakit durana oxwamirdi... Geceni oyaq qalmaq istesemde yuxusuzluq ve yorgunluqdan yatib qalmiwdim... Ve gozlerimi acdiqda ise,qati duman ve otagiminin qapisindan cixan alovlar meni dehwete getirmiwdi. Dumandan bogulmaq uzreydim,pencereni acsamda xeyri olmamiwdi. Qapini aca bilmirdim... Qorxudan tir-tir eserek otagimdaki agir weyleri bir bir yere cirpdim... Artiq huwumu itirir,nefes ala bilmirdim... Son olaraq,qapini qirmaga cehd edenlerin seslerini ve uzerime duwen agirligi hiss edib,gozlerimi yumdum.....
Bolum sonu...
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç