yox idi. Ya....ya doğrudan da canı qeder....yox.. Men sevmirdim. Ve sevmeyecekdim de. Esla.. Esla...

* * *
Maskatda yeni xeberler de işıq süreti ile yayıldı. Abdulla beyin nevesi Azerbaycanlı genc hekimle evlenir. Inana bilmirdim. Ele bil ailemin üzerine örten qaranlıq buludlar artıq çekilirdi. He.. çekilmişdi. Hamısı bir tek menim üzerime yığılmışdı. Yağış ancaq dayanmadan menim üzerime yağırdı. Anlamırdı heç kim. Menim qelbim boş olsaydı belke de haradasa ona öyreşe bilerdim. Amma menim üreyim Zaharla döyünürdü. Her ne idise de sevdiyim idi. Ilk heyecanım, ilk sevgim. Hamı cesaret mücessemesi olacaq deye bir şey yoxdur. Zahar, kor da ola bilerdi, elil de ola bilerdi, lal da ola bilerdi. Amma men onu sevirdim. Bütün müsbet ve menfi xüsusiyyetleri ile. Bacım, anam keçecek deyirdiler. He, acı keçecek, amma o axı orada mesken salmışdı. Zahar artıq qelbimde yaşayırdı. Yeqin ki, toy xeberleri artıq ona da çatıb. Belke de hele de inanmır, şaye olduğunu düşünür. Herçend ne fayda..Bundan sonra gelse bele ne fayda? Men sözümü vermişdim. Men atama ved vermişdim. 1 hefte içinde Ezizeye toy eleyecekdiler. Sonra da mene. Ezizenin toy gününe qeder evden çıxmadım. Bacımın en eziz gününde heç bir işine el atmadım. Heç özüm üçün de heç ne elemirdim. Anam üstüme çox getmedi. Ne de olsa bu işe atama göre he dediyimi bilirdiler. Toy axşamı Ezizenin otağında otumruşduq. Xınası bitmişdi. Yatağında uzanıb son defe gelinliyini geyinmeyine baxırdım. Sehere heç bir eksiklik olmamalı idi. Çox gözel idi. Amma geyimden deyildi gözelliyi. Ezize xoşbext idi. Üzündeki tebessüm qelbinin, ruhunun huzurunun göstericisi idi. Toy paltarı olaraq ne geyinir geyinsin Ezize gözel idi. Ezizeye baxıb dizlerimi yataqda qucaqlamışdım. Bu bir hefteni heç kimle danışmırdım. Bir tek atam üzülmesin deye onu görende gülümseyir, heç ne olmamış kimi davranmğa başlayırdım. Amma o atadır. Hiss edirdi. Bilirdi ki, men özümü mecbur edirem. Fikrilerimden meni anamın eli ayırdı. Açıq qoyduğum saçlarıma sığal

<< 1 2 [3] 4 >>