Meni heç xatırladınmı ?
Bir zamanlar
Her seyindim
Seni heyata
Bağlayan
Sene heyatı sevdiren
Ele danışırdin ki, sanki men idim yaşama sebebin
Men idim suyun torpağın havan
Sanki bu heyatda var olmaq üçün ehtiyacın olan
her şeyindim
Belke de men aldatmışam özümü
İçden-içe inandırmışam özümü
Her sözünde bir sevgi, bir ehtiyac duymuşam
Yanılmışammış sen deme
Axı kimin ağlına gelerdi ki, o cür sözler sonu
yalan olan bir sevginin perdeleri imiş
Kimin ağlına gelerdi axı bu
Heç menim de ağlıma gelmedi
Üstünü toz basmış xatireleri bir anda
canlandırmağa bir görüşün gücü
bele çatarmış
Men indi anladım bunu
Ani bir baxış nelere qadir imiş
Men indi bildim
Men bir onu da bildim ki, sevgi sözlerde deyil
Sevgi gözlerde olmalıdı
Nece ki, sen hemişe danışan.
Mense susub izleyen olmuşam
Kim bilir
Belke de onun neticesidir ki
Sevgisini sözlere sığışdıran sen indi unudan
Sevgisini diline bele getirmeye qıymayacaq qeder
seven men unudulan olmuşam....