. Yenə də... fikirlər içində bacımın mənə yaxınlşamasını hiss etməmişdim. Əlimdən tutub mənə baxdı. Gözləri dolmuşdu. Məni belə görmək onu ən şad günündə üzürdü. Əhəmd yanına gəlib bi əlimdən də o tutdu məni meydana rəqsə dəvət edirdilər. İlk olaraq istəməsəm də.. bütün dərdimi fikrimi kənara qoyub bacım üçün bunu edəcəyimi ağlıma qoydum. Onu ən şad günündə üzməyə haqqım yox idi. Üzümdə təbəssümlə ürəyimdəkiləri bir anlıq unutdum və meydanda rəqsə başladıq. Əzizə ilə mənim rəqsimi hamı əzbərə bilirdi. Ərəb və hind notları qarışıq mahnıda ikimiz də oynamağa başaldıq. Daha sonra Əzizə çəkildi və mən meydanda tək qaldım. Rəqs zamanı hər şeyi unutmuşdum. Eləcə həmin anın xoşbəxtliyin yaşayırdım. Alqışlar, ətrafıma toplaşanlar heç nə eşitmirdim. Bir tək Əzizənin üzününü yenidən güldüyünü sevindiyini görüb daha da ürəkdən rəqs edirdim. Rəqsimi bitirdiyimdə isə bu qədər topluluqda yenə də dondum. Döndüyümdə qarşımda gülümsəyən, və əl çalan Amal ondan bir iki addım arxada isə gözləri yaşla dolmuş Zahar.

Bölümün sonu
Muellif;Lil