herden soz acsamda o bu sohbetin coxda derinine getmirdi. Bu meni narahat etmirdi, cunki bilirdim ki, gec ya tez biz evlenecekdik.
Bu gun axsham yene evvelki kimi sufre hazirlayib Elsheni gozlemeye bashladim. Lakin saatlar otub kecsede o gelmirdi. Bir nece defe zeng etsemde o cavab vermirdi. Mesajlar yazsamda yene de mene cavab gelmirdi. Gecenin sonuna kimi men defelerle ona zeng etmishdim, amma yene de cavabsiz qalmishdi. Hemin geceni narahat shekilde yuxuya getmishdim, seher yerimden duran kimi yene ona zeng etmeye bashladim. Lakin yene de faydasiz idi. Bu minvalla iki gun kecmishdi. Artiq qizlar eve gelmishdiler. Nurane oz ampulasinda idi, bizle ishi olmaz butun gunu telefonda olardi, Sebine ise yene menimle yaxin munasibetde idi. 1 il evvele qayitmishdiq. Qizlara Elshenden ses cixmadigini , narahat oldugumu desemde Sebine yene hemishe ki , kimi mene destek olub teskinlik verirdi:
-can, ola biler ki, ishle bagli bir az bashi qarishiqdi, ureyine pis sheyler getirme
-yeni 3 gunde, 72 saat erzinde bir deqiqe vaxt tapa bilmedi mene bir shey yazmaga? Yada zeng edib bir soz demeye?
-off –Nurane divandan qalxib mene yaxinlashdi
-kishiler bir qizi qadin etdi mi, onun ucun hemin qadin deyersiz olur, agilsiz –deyib metbexe kecdi. Sebine hec ne basha dushmesede men gozlerimi bereldib onun ardinca baxirdim. Ayaga qalxib metbexe kecdim. Nurane ozune cay suzurdu. Qolundan tutub ozume teref cevirdim
-ne deyirsen he sen?!
-ele bilirsen bilmirem? –o hiyleger baxishlarla mene baxirdi –sen artiq onunla yatmisan –qulagima picildadi –yalan danishma mene, onsuzda bilirem –o getmek istedikde sadece eyni piciltili tonla –nece? –deye bildim. Ayaglarim quruyub yere yapishmishdi sanki
-mm… bu vacib deyil….
-ne oldu? Ne dedin qiza? –sebine eseble dillendi –bakush ne olub sene? Bakush –sebine meni sirkelemeye bashladi. Teeccuble ona baxib bir anliq ciblerimi eshmeye bashladim
-telefonum hardadi? Men Elshene zeng etmeliyem. Danishmaliyam onunla –yene Elshene zeng etdim
“bu

<< 1 2 3 [4] 5 6 >>