i artıq, amma bu heç nəyi dəyişdirmirdi axı.
- Mən sənin də onu sevdiyini düşünmüşdüm.
Gözlərimi yumdum. Düşündüyüm gerçək olmuşdu. Gülsüm xala anlamışdı.
- Amal mənə heç nə deməyib. Amma sənin gözlərin səni ələ verir. Ürəyi açıq qızssan ki, gözlərindən nə hss etdiyin oxunur. Mən işaq deyiləm. Niyə olub bütün bunlar bilmirəm. Tərəddüt etdim. Nə yalan deyim bu izdivaca qarşı çıxmaq istədim. Oğlumun xoşbəxt olmasını istəyirəm. Madəm ki, sevmirdin gərək hə deməzdin. Amma ailənin ona qarşı mehribanlığını sevgisini görüb düşündüm bəlkə....bəlkə sən də bir gün..
- Gülsüm xala, xahiş edirəm.
Onun davam eləməsini istəmirdim.
- Yaxşı...Amma onu incitmə..
Kim kimi incidirdi.. Mən heç kimə zərər verməmişdim. O isə gəlişi ilə hələ bir elçi gəlməsi ilə məni incitdi. Ailəmdən qoparır.
* * *
Budur necə keçdi bilmirəm, amma toy günü səhəri açılmışdı. Bütün gecəni yatmamışdım. Tavana zillənib baxırdım. Sübh çağı evdə xadimələrin ayaq səslərini eşitdim. Artıq yata bilməyəcəyimi anlayıb Berikanın yanına getdim. Ondan da ayrılacaqdım. Toydan sonra Amal məni Bakıya aparacaqdı. Berikanın yanına gedəndə Amalı gördüm. Sübh çağında onun burada nə işi vardı. Gün hələ doğmamış Berikanın yanına gəlib. Hələ üstəlik Berikanı sığallayır, o isə səssizcə dayanmışdı. Şokdaydım. Ayağımın altında xışıldayan samanın səsinə Amal dönüb mənə baxdı.
- Demişdin ki, qalıcı deyilsən. Yadında? Amma gprdüyün kimi mənimlə dostlaşdı.
- ....
- Nə vaxta qədər danışdırmayacaqsan?
- .....
- Şəms.
- .....
- Başa düşürəm çətindir sənə, amma belə davam edə bilməz. Bu gün toyumuzudur və biz
- Biz deyə bir şey yoxdur, olmayıb, olmayacaqda..
Oradan necə sürətlə uzaqlaşmışdımsa ayağımın altında qalan daşı görmədim və yıxılmışdım. Sürətim çox olduğundan yerə də bərk dəydim. Bir anlıq ayağa qalxa bilmədim. Ayağımın ağırdığın hiss etdim. Güclə yerdən qalxanda kiminsə çiynimdən tutub qaldırdığını hiss etdim. Bu yekə əlləri ilə az qala qolumu qopardacaq Amal idi.
- Haran dəydi?
- Yaxşıyam burax