Şəmsparə

12 ci bölüm

Toy bitmiş, hər kəs öz evinə yollanmışdı. Səsli sədalı toydan geriyə qalan səssiz gecədə yenə öz eyvanımda küncdə əyləşib gizlənmişdim. Bütün fikirləri qatlayıb kənara qoyub doyunca rəqs etdiyim gecədə də hər şey məhv olmuşdu. Bir gülüş və bir göz yaşı arasındakı ömrüm. Biri sevdiyin digəri sadəcə ailəmə görə, atama görə seçdiyim insan. Birində ümid digərində məhv olan gələcək. Zaharı elə görməklə bütün bədənim titrədi. Onu ağlayan heç vaxt görməmişdim. Axı məndən vaz keçməmişdi. Sadəcə gözləməyimi istədi. Mən isə gözləmədim, gözləyə bilmədim. Sevirdim hə. Canımdan çox sevirdim. Zahar mənim üçün dünya olmuşdu. Amma qismətim ola bilmədi. Qolu ilə gözünün yaşını silib getdi...mənə isə sadəcə Amalla üz- üzə qalıb Zaharın arxasınca baxmaq qaldı. Baxışlarımın zilləndiyi nöqtə Amalın diqqətini çəkdiyindən bir anlıq duruxub geriyə döndü. Ehtiyyatla döndüyü hər halından bəlli idi. Görmək istəmədiyi insanı görmək qorxusu....Heç kimi görmədiyindən yenidən mənə zillənmişdi. Dözə bilməyib çıxdım oradan, bacım sağollaşana qədər toya girmədim bir daha. Ağlamırdım artıq, çox üzülmürdüm. Öyrəşmişdim hər şeyə. Amma bu evlilik gerçək olmayacaqdı. Heç vaxt ola bilməzdi. Başqasının sevə- sevə özgəsinə təslim ola bilməzdim. Bunu nə Zahara nə özümə nə də ona edə bilməzdim. Otağımın qapısını açıldığını eşitdim, amma gələnin anam olduğunu düşünüb boylanmadım. Səslərdən anamın tək olmadığını bildim, amma yenə də maraqlanmırdım. Dizlərimi büküb üzümü gizlətmişdim. Çiynimə qoyulan əldən başımı qaldırdım. Bu Gülsüm xala idi. Ayağa qalxıb yanında dikəldim. Çaşqınlıqla ona baxdım.
- Anan dedi ki, burada olacaqsan. Deyəsən Əzizənin gedişi sənə çox pis təsir edib.
Qadın neynəməyə çalışırdı. Əzizənin gedişi haqqında danışmaq sadəcə bəhanə idi. Uşaq deyildi qarşımdakı. Nəyinsə düz getmədiyini sezmişdi.
- Əyləş, elə bura yaxşıdır- deyib yerdə oturdu. Yanında əyləşdim. Heç nə danışmadan həyətə zillənmişdik.
- Amalı mənim yanıma gətirəndə balaca idi. Ata anasının