ölümünden xeber tutmuşdu, amma o balaca boyu ile, yumuruq boyda üreyi ile ele dik dayanmışdı ki, meni utandırırdı. Amalın balaca bacısı da var idi. Menim ise....menim ise bir qızım... Senin yaşlarında olardı...eger yaşasaydı... – Qadın danışdıqca boğulurdu. Gülen gözler yaşla dolurdu. Boğazında yeke bir şey qalmışmış kimi udqunub sözüne davam etdi.
- O gece men hem qızımı hem yoldaşımı itirdim. Amal ise bacısını anasını atasını. Çetin idi...inanılmaz derecede çetin. Amma o dözdü. Xatırlamıram deyir, amma her il hemin qezanın baş verdiyi gece yatmır. Kabuslar görür dayanmadan. Uşaqlıqdan gördüyü kabuslar indi onu mehz hemin geceler yatmağa qoymur. O her şeyi xatırlayır, amma meni incitmemek, özünü sındırmamaq, ağlayıb sızlamamaq üçün deyir ki, heç ne yadımda deyil. Halbuki.....- qadın artıq özünü saxlaya bilmeyib ağlaya ağlaya danışdı. Bigane qala bilmedim.. Men de ona qoşulmuşdum. Göz yaşı kipriklerinden damırdı: - Halbuki...o balaca Amal cesedlerin içinde qalmışdı hemin geceni.. onu tapanda anasına sığınmış bacısının elini tutmuşdu. Sessizce dayanıb... Qadının hönkürtüsüne bedenim ürperdi. Axı bunları mene niye danışırdı?
- Yeqin deyirsen bu qoca qadın buları niye indi deyir mene. – bir anlıq duruxdum. Qadının fikirlerimi oxuyurmuş kimi o deqiqe reaksiya vermesi meni çaşdırdı.
- Qızım, Amal menim üçün dünyadır. Eger o gülse, xoşbext olsa menim elimi kesseler bele uf demerem. Başımı onun yoluna qurban vererem. Bu iller erzinde tek tesellim o idi. Onun böyümesini seyr etmek, oxumasını, univeristete qebul olmasını esgerliyinden qayıtmasını gözlemek.
Qadın danışıb ara bir susduqca atamı xatırladırdı. Doğma övladı deyildi, amma doğması olsaydı bu qeder olardı ancaq.
- Indi de xeyir işini görmek nesib oldu. Hemişe düşünürdüm ki, Amala toy etsem çağıracaq bir qohumum bele yoxdur. Kimsesiz olacaq balam, amma indi senin ailenin ona düşkünlüyünü görünce anladım ki, o artıq tek deyil. Ailesi var.
Gülsüm xalanın sözleri üreyimden vururdu. Amala yazığım gelidi

<< 1 [2] 3 4 ... 7 >>