artıq, amma bu heç neyi deyişdirmirdi axı.
- Men senin de onu sevdiyini düşünmüşdüm.
Gözlerimi yumdum. Düşündüyüm gerçek olmuşdu. Gülsüm xala anlamışdı.
- Amal mene heç ne demeyib. Amma senin gözlerin seni ele verir. Üreyi açıq qızssan ki, gözlerinden ne hss etdiyin oxunur. Men işaq deyilem. Niye olub bütün bunlar bilmirem. Tereddüt etdim. Ne yalan deyim bu izdivaca qarşı çıxmaq istedim. Oğlumun xoşbext olmasını isteyirem. Madem ki, sevmirdin gerek he demezdin. Amma ailenin ona qarşı mehribanlığını sevgisini görüb düşündüm belke....belke sen de bir gün..
- Gülsüm xala, xahiş edirem.
Onun davam elemesini istemirdim.
- Yaxşı...Amma onu incitme..
Kim kimi incidirdi.. Men heç kime zerer vermemişdim. O ise gelişi ile hele bir elçi gelmesi ile meni incitdi. Ailemden qoparır.
* * *
Budur nece keçdi bilmirem, amma toy günü seheri açılmışdı. Bütün geceni yatmamışdım. Tavana zillenib baxırdım. Sübh çağı evde xadimelerin ayaq seslerini eşitdim. Artıq yata bilmeyeceyimi anlayıb Berikanın yanına getdim. Ondan da ayrılacaqdım. Toydan sonra Amal meni Bakıya aparacaqdı. Berikanın yanına gedende Amalı gördüm. Sübh çağında onun burada ne işi vardı. Gün hele doğmamış Berikanın yanına gelib. Hele üstelik Berikanı sığallayır, o ise sessizce dayanmışdı. Şokdaydım. Ayağımın altında xışıldayan samanın sesine Amal dönüb mene baxdı.
- Demişdin ki, qalıcı deyilsen. Yadında? Amma gprdüyün kimi menimle dostlaşdı.
- ....
- Ne vaxta qeder danışdırmayacaqsan?
- .....
- Şems.
- .....
- Başa düşürem çetindir sene, amma bele davam ede bilmez. Bu gün toyumuzudur ve biz
- Biz deye bir şey yoxdur, olmayıb, olmayacaqda..
Oradan nece süretle uzaqlaşmışdımsa ayağımın altında qalan daşı görmedim ve yıxılmışdım. Süretim çox olduğundan yere de berk deydim. Bir anlıq ayağa qalxa bilmedim. Ayağımın ağırdığın hiss etdim. Gücle yerden qalxanda kiminse çiynimden tutub qaldırdığını hiss etdim. Bu yeke elleri ile az qala qolumu qopardacaq Amal idi.
- Haran deydi?
- Yaxşıyam burax

<< 1 2 [3] 4 5 ... 7 >>