Sene bağışla demeye bele dilim gelmir. Seni çox sevirem baş belam-deyib onun yanağından öpür. Otaqdan çıxmaq isteyende.

Günelin pıçıltıyla, çox sakit sesle-Anar-dediyin eşidir. Tez geri qayıdıb elin tutur.
A-burdayam Günüm. Aç gözlerini burdayam
Günel ağır ağır göz qapaqların qaldırıb Anarı görür. Elin Anara uzadıb üzüne toxunur. Üzünde ince bir gülüşle eyni ses tonu ile
G-geldim
A-geldim bax burdayam. Yanındayam.
Günel yataqdan yavaş-yavaş dikelib Anarı qucaqlıyıb ağlamağa başlıyır.
G-bilirsen seni ne qeder gözlemişem. Niye gelmirdin? Ele qorxdumki seni birde görmeyecem. Meni birde buraxma. Birde heç hara getme ayrılmayaq. Görürsen sensiz qala bilmirem ölürem-deyib Anarı daha qucaqlıyıb qoxusun içine çekir. Anar elediyi hereketden o qeder utanırki yer yarılsada içine girsem fikirleşir.
A-sene söz verirem bundan sonra ömrümün sonunadek senleyem-deyib onu özünden aralıyıb göz yaşların silib gözlerine baxır. Günelde ona baxır. Necede darıxmışdı sevdiyiçün.
A-İLKİM KİMİ SONUMDA OLARSAN?
Günel ona baxıb ağlıya-ağlıya hemde gülüb onu qucaqlıyır.
A-bunu razılıq kimi qebul eliyim?
Günel razılıq elameti olaraq başın terpedib onu daha berk qucaqlıyır.
A-nezerine çatdırımki boğuluram-deyib gülür. Günel çiynin çekir.......
Artıq Vaqif beyle Zeyneb gelmişdi. Hekim Anarın artıq yarım saatdan çoxduki otaqdan otaqdan çıxmadığın görüb içeri girir ve teeccübden az qalır üreyi partlasın. Anala Günel qapıda kimin olduğuna baxanda hekimi görüb qıp qırmızı qızarırlar. Ele hekimde onlar kimi. Hekim qapını bağlıyıb Cavidgile baxmadan-Günel xanım ayılıb deyir ve işıq suretiyle ordan uzaqlaşır.
Günelle Anar çiyinlerin çekib yeniden bir birlerin qucaqlayırlar. Cavidgil içeri girende onları bele görüb donub qalırlar. Ancaq Anarla Günel bu defe gelenin kim olduğun veclerine almırlar.
C-Z-F-N-arsızlar-deyib gülürler......
1il sonra......
G-aaaaa
A-he? Ne oldu? Ne oldu?
G-geliiiiiir!
A-kim gelir?!-deyib çaşqın halda Günele baxır.
G-axmaq kim olacaq uşaq gelir.
A-ne?

<< 1 ... 6 7 [8] 9 10 >>