deyiləm səni” deyərək yüngül şəkildə gülməsinə reaksiya vermədim. Yuxulu olduğumdan əynimdəki paltarın gecə yatarkən geyindiyim paltar olmadığını fərqinə də gec vardım.
- Bu, mən...mən bunu geyinməmişdim.
- Hə, tərləmişdin və paltarını dəyişdirməliydim.
- Nə?! Nə dedin?!
- Dedim ki, tərləmişdin və paltarını dəyişməliydim.
- Nə haqla?! Sənə demişdim ki, mənə toxunma.
- Səsini yüksəltmə. Arvadımın soyuqdəymədən ölməsinə göz yuma bilməzdim.
Nəsə deməyimə imkan vermədən otaqdan çıxdı.
Yer yarılsaydıda yerin içinə girsəydim o an. Mən ondan uzaq gəzərkən o mənim paltarımı dəyişdirib. Artıq ağlamamq üçün zorla tuturdum özümü. Dişlərimi qıcayıb yatağımda oturmudşum ki, Amalın səsini eşitdim. Kiminləsə telefonla danışrdı. Adətən rus dilində olan danışıqlar bu dəfə azərbaycan dilində idi. Bir az qulaq verən kimi atamla danışdığına əmin oldum. Yataqdan qalxıb onunla danışmaq istəsəmdə, halsızlığım imkan vermədi. Başım giccələndi və yerimdə oturdum. Amal özü əlində telefon otağa girərək dəstəyi mənə uzatdı.
- Atandır. Ala danış
Atamla telefon danışığı zamanı saxladığım göz yaşlarımı axıdırdım. O eşitməsin deyə uzun uzun cümlələr qura bilmirdim. Bütün suallarına qırıq qırıq cavab verir ağzımı tuturdum ki, eşitməsin. Amalın otaqda olmadığına şükür edirdim. Danışıb bitirəndən sonra isə yatağa uzanıb üzümü divara tərəf çevirdim. Qapının astaca örtülməsindən Amalın gəldiyini bildim. Gözümü yumub özümü yuxuluğa vurdum. O isə yavaşca böyük əlini alınma qoyub qızdırmamın olub olmadığını yoxlayırdı. O toxunduqca bədənim ürpərirdi. Oyaq olduğumu yəqin ki, bilmişdi, amma heç nə demədən yanımda uzandı. Bir az susduqdan sonra :- bir həftəyə Bakıya gedəcəyik. Orada sənə daha rahat olar. Havası, dilini bildiyin insanları. Xalam da bizimlə qalacaq. Darıxmazssan evdə. Həm içərişəhəri də gəzərik. Yadında demişdin sevirsən oranı.” Amala cavab vermirdim. O isə davam edirdi sözünə “eh Şəms, nə vaxta qədər özünə və mənə zülm edəcəksən? Bəlkə bu inadı atasan kənara? Nə