istemirem.
- Yaxşı..olsun..
Üzünü çevirdi. Yene alnında çıxan o meşhur eseb damarları. Göresen bu insan bezmirdi? Men bezmişdim her şeyden, o nece dözürdü?
Hava limanında Gülsüm xalaya Bakıya bilet evvelceden sifariş verilmidşi deye, bir teyyareden düşüb o birine minesi oldu. Gülsüm xala meni de özü ile aparmağı Amala teklif etse de o razı olmamışdı. Bu teklif menim de üreyimce olmuşdu deye, canla başla isteyimi bildirdim. en azından bir müddet Amaldan uzaq dayanacaqdım. O ise mene baxaraq “Dedim ki, yox. Menimle gelirsen.” Deyerek söhbeti bağlamışdı. Günü -günden nifretim artırdı ona qarşı. Nece artmasın. Meni yurdumdan yuvamdan, sevdiyimden, ailemden, heyatımdan qoparan adam idi o.. Hem de..hem de meni, ailemi xilas edenen mesum insan idi. He o mesum idi eslinde. Başqasının elemeli olduğu hereketi etmişdi, sahib çıxmışdı. İnanmışdı.. Amma bunu o zaman anlayacaq veziyyetde deyildim.
Amalla eve geldiyimiz yolda da heç ne danışmamışdım. Susmağım onu deli edirdi. eminem buna. Çünki sakitliyinden eser elamet qalmamış, nefes alıb vermesinden bele hiss etmek mümkün idi. Amma bu meni zerre qeder narahat etmirdi. Niye bilmirem, amma çalışırdım ki, o da mene nifret elesin. Bir sözle, heyatını cehenneme döndermek isteyirdim...bilmirem artıq kimin heyatı cehennem olacaqdı. Menim ya onun. Amal tek qaldığından 2 otaqlı evde yaşayırdı. Balaca otaqlarda kitab elinden yer yox idi. Her yer kitab, qeyd defterleri, kağızlar ve ürek formasında ecaib fiqurlar. Amma seliqe ile yığılmışdı her şey. Bir yataq otağı, bir qonaq otağı ve metbexi var idi. Metbexden yola baxan balaca eyvan. Eşyalar da az idi. Divardan resmler asılmışdı. Ağ qara renglerin hökm sürdüyü resmler. Diqqetle baxanda resmlerin aşağısında imzalı olduğu belli idi. Her birinde de eyni imza. Yeqin ki, dostlarından birinin hediyyesi idi. İmzanı diqqetle oxumamışdım, amma rus dilinde “Amala” yazılmışdı.
- Maskatdakı evinizden xeyli balacadır, amma rahatdır. 2-3 güne yeni eve köçerik. Ani olduğu...
- Ehtiyac yoxdur.

<< 1 [2] 3 4 ... 9 >>