otağı dinledim, ses gelmediyinden hele eve gelmediyini düşünüb yavaşca qapını açdım. Metbexe keçib soyuducunun qapısını açanda yüngülvari atışdırmalıq bir şeyler götürüb yemek istedim. Soyuducunu qapısını bağlayanda ise Amalı görüb diksindim. Elimde olan her şey yere dağıldı. Nefesim getdi bir anlıq. Onun evde olduğunu düşünmürdüm. Heç ne demeden yaxınlaşıb yere tökülenleri toplayırdı. Eyilib men de yığmaq isteyende :- sen keç, men yığışdıraram. Hazır yemek var orada- deyib yığışdırmağa başladı. Ne edeceyimi bilmeden donub qalmışdım. Artıq bir heftedir evin içinde qaçdı tutdu oynayırdıq sanki. Men, o işden gelmemiş qaçıb otağıma girir qapının ardına stulu qoyurdum. Yaxınlaşmırdı, amma yene de qoyurdum. Yene bir axşam otağa çekilmişdim ki, qapının döyülmesine diksindim. Bir heftedir ne salam ne sağol kesdiyim insanın qapını döymesi meni lap teşvişe salmışdı. Yavaşca qapını açdığımda elinde qutu qarşımda dayanmışdı. Bir heftedir üzünü görmürdüm. Bu bir heftede çox deyişmişdi. Görünütüsü berbad idi. Arıqlamışdı ve bu her halından belli idi. Gözlerime baxaraq, qutunu mene uzatdı.
- Telefondur. Nömre taxmışam üstüne Atangilnen danış. Bakıya gedende ise nömre deyişecek.
Çox sevnmişdim. Ilk defe idi ki, günler sonra gülümseyirdim. Başımı qaldırıb teşekkür etdim. O da gülümseyirdi. Gözlerime baxaraq gülmesi meni yene qorxutmuşdu. Yavaşca bir daha teşekkür edib qapını örtdüm. Gec olduğundan atamgilnen seher danışaram deye düşündüm. Hem aradadakı saat ferqine göre de risk etmedim. Herçend saat ferqini öyrenmemişdim ki, ne qederdir. Çox şeye öyrenmemişdim. Meselen ele en birincisi havaya. Bu bir heftede evden çıxmasamda hava mene tesir etmişdi. İstti iqlimden sert soyuğa düşmek ister istemez halımı da deyişdirmişdi. Iki gün boyunca boğazım ağırsa da ehemiyyet vermemişdim, amma bu gece qızdırmadan titreyirdim. Üstümü ne qeder qalın örtsem de titremem keçmirdi. Sonrasını xatırlamıram. Birce gözlerimi açanda Amalın yanımda yatdığını elinin alnımda olduğunu gördüm. Yene

<< 1 ... 4 5 [6] 7 8 9 >>