Nə qədər fərqli olursa olsun,sənə aid olmayana tənəzzül etdinsə
Sənə aid olandan "vazkeçdin" deməkdir...



Hər gecə acilacaq sabahimi ümidlə gözədim.bilirsən niyə?
mənə "sabahin xeyir canim"deməyinçün...
Amma məni sevindirən sabahimin xeyirli olmasi deyil, sənin mənə "canim" deyə səslənişin idi...



Birlikdə olanda getdiyimiz yerləri artiq xatirlamiram...
Çünkü mən səninlə olanda gözüm səndən başqa bir şeyi görməzdiki......



Ayrılıqdan qorxurdun...
Bəs bunu düşünmədinmi? Ya sənin "eşqim" deyərək yazdığın hekayəni başqası tamamlayarsa?!



Sevgi körpü qurmaqdır.Biz divarlarmı Hördük aramizda?!



Mən səni gözləyərkən Sən axi harda idin,harda?!



Sən mənim tək ümidim idin...



Məni gözləməyi buraxıb yanima gəlsəydin...
Heç olmadıq bir anda...
Bir an belə düşünməzdim, sənə doğru qaçardim...



Bəs xəyallarimiz?
Hər şeyə sən toxunmuş kimi və hər şey də Sən varmış kimi yaşayiram hələki...



Üşüdüyümdə yanimda olduğunu xatırladırdın...
İsti bir çaydan daha hərarətli olardı kəlimələr.



Nə qədər sevilirsən və nə qədər sevirsən sev,bu Sevdiyinin hər zaman səninlə olacağı anlamina gəlməzmiş...



Bir "üzük" dediyimiz nədirki...
Mənim barmağimi sıxmışsa, başqasına olar...



Bəlkədə mənə "Xəyanəti" "güvənsizliyi" öyrədən eşq, gün gələcək bir başqasina "Sədaqəti""Etibari" öyrədəcək...



Kaşki bir üzük qədər asant olsaydı ovucuna sıxıb gedişimdə onunla yaşanmışları elə orada buraxa bilmək...



Bir dəmir parçasindan vaz keçmək qədər yaşanmiş hər şeydən vaz keçmək mümkündür...
Amma izi qalmişsa biraz canınız yanacaq...