Amalin üzune baxanda ise gülümsediyini gordum.
- Oyaqsan?
- imkan verdin ki, yatmaga, xoruldamağın bes deyilmiş kimi indide ele qucaqlamisan ele bil qaçacagam.
- Kim, men? Men xoruldamiram, özu de sen meni tutmusan men yox.
- Yeke qizssan yalan danisirsan.
- özunsen yalancı
Amal berkden güldü, ele men de. Sesimize Gülsum xala geldi, qapini doyen kimi nece Amalı iteleyib kenara çekildimse Amal az qalsın yıxılacaqdi.
- Gel xala.
- Güluş sesleriniz evi bürüyub, deyesen yaxsisiniz.
İkimizde basimizi yelleyib tesdiqledik.
- Lap yaxsi. Amal, oglum, qonağın var.
- Kim?
- Xestexanadan, Nadya
Yene bu Nadya. Onun adıni esiden kimi yerime uzandim tezden. Amalin qonagidir özu qarsilasin, mene ne. O da hevesliymiş kimi o saatca yerinden qalxib getdi. İceride ne danisirlar deye ureyim partlasa da Gülsüm xala yanlarindadir deye rahat idim. Daha sonra ondan söz alardım.
Səslər gəlməyincə maraq məni daha da bürüdü. Ayağa qalxıb yavaşca qulağımı qapıya dirədim. Heç nə eşidilmirdi. Qapını yavaşaca araladığımda gördüyüm mənzərədən gözlərim hədəqəsindən çıxacaqdı az qala. Nadya qollarını amalın boynuna sarmış, Amal isə ondan qurtulmağa çalışırdı. Rus dilində astadan danışdıqlarından heç nə eşitmir eşitdiklərimi başa düşmürdüm. Qapını bərk örtüb yerimə qayıtdım. Bilərəkdən bərk çırpmışdım. Qoy gördüyümü bilsin deyə. Bir neçə dəqiqə sonra çölün qapısı bərk örtüldü. Kimsə çıxmışdı. Otağın qapısı açılanda üzü divara uzanmışdım deyə yerimdən tərpənmədim. Amma özümü cilik cilik olmuş şüşə kimi hiss edirdim. Paramparça oldum. Amalın o qadını öpdüyünü düşünəndə üəyim necə sancdısa dərin dərin nəfəs ala bilmrdim. Əsirdim bütün.
- Şəms, yatmadığını bilirəm
- Mən yatmışam demədim
- Bəlkə danışaq?
- Danışılası bir şey yoxdur
- Bax, sən...əgər nəsə gördünsə inan mənə....
Yerimdən qalxıb düz Amalın gözlərinə zillənərək yenə öz həyatımı alt üst edəcək cümləni dedim.
- 2 ay gözləməyinə ehtiyac yoxdur. Ayın sonunda boşanma ərizəsini verərik.
Necə demişdim