m bilmirəm. Amma o anda bunu istədiyimi zənn etmirəm. Sadəcə çox qəzəbli idim. Mənim evimdə mənim həyat yoldaşımı öpməyə çalışan qadın üz tapmasa bunu eləməyə cəsarəti çatmazdı. Özümdən asılı deyildi, o anda ani reaksiya ola bilərdi, amma keçmiş olsun. Artıq demişdim.
- Yaxşı ...
Qapılar çırpıldı, ev əsdi. Yenə eyni ssenari. Amal getmiş, mən isə göz yaşları içində boğulmuşdum. Gülsüm xala evdə yox imiş. Onları tək qoyub çıxıb. Buna görə lap hirslənmişdim. Axı o qadınla onu necə tək qoya bilərdi. Gülsüm xala otağıma gələndə ağlamaqdan gözlərim şişmiş, burnum qızarmışdı. Keçirdiyim narahatlıqdanmı, yoxsa dünənə aldığım soyuqdanmı hərarətim də qalxmışdı. Amma bunu düşünəcək halda deyildim.
- Qızım, yaxçısan?
- ...hə.
- Vay vay, qızdırman hələ düşməyib. Amal hanı bəs?
- Bilmirəm
- Necə bilmirəm. Hələ tam sağalmamış hara getdi.
- Bilmirəm, Gülsüm xala, bilmirəm.!
Səsimi yüksəltmişdim ona. Amma bunu düşünəcək halda deyildim. Tək düşüncəm buralardan çıxıb getmək idi. Telefonum zəng çaldı. Əzizə idi zəng vuran. Telefonu götürməyimlə ağlamağım bir oldu. Indi ona elə ehtiyacm var idi ki.
- Şəmsim, canım mənim. Nə olar ağlama. Içim parçalandı burada.
- Əzizə, mən evə istəyirəm.
- Caann.. quzum nolar belə eləmə. Nə baş verib ki, nəsə olub Şəms. Sən belə ağalağan deyilsən axı.
Mən isə cavab vermədən hey ağlayırdım. Canım yanırdı. Həm də çox.
- Şəms, sakitləş.. Amal xətrinə dəyib? Ay qız ağlama, cavab ver.
- Yox, sadəcə darıxıram.
- Dəli qız. Amala denən göndərsin səni. Mən də gələrəm.
- Yaxşı..
Bir az söhbət etdikdən sonra dəstəyi assamda hələ də rahatlıq tapmamışdım. Qapı çalanda Saranın səsini eşitdim. Özümü toparlamağa çalışsam da qızarmış burnum və gözlərim məni ələ verirdi.
- Olar?
- Gəl, Sara
- Necəsən? Gülsüm xala dedi xəstələnmisən, özünü yaxşı hiss etmirsən.
- Hə, bir az soyuqlamışam. Kamil hanı ?
- Sahib evdədir. Onunla oynayır.
- Nə yaxşı gəlib demək. Sevindim sənin adına.
- Çox sağol....çox sağoldaaa sənə nə olub? Bu nə