Amalin üzune baxanda ise gülümsediyini gordum.
- Oyaqsan?
- imkan verdin ki, yatmaga, xoruldamağın bes deyilmiş kimi indide ele qucaqlamisan ele bil qaçacagam.
- Kim, men? Men xoruldamiram, özu de sen meni tutmusan men yox.
- Yeke qizssan yalan danisirsan.
- özunsen yalancı
Amal berkden güldü, ele men de. Sesimize Gülsum xala geldi, qapini doyen kimi nece Amalı iteleyib kenara çekildimse Amal az qalsın yıxılacaqdi.
- Gel xala.
- Güluş sesleriniz evi bürüyub, deyesen yaxsisiniz.
İkimizde basimizi yelleyib tesdiqledik.
- Lap yaxsi. Amal, oglum, qonağın var.
- Kim?
- Xestexanadan, Nadya
Yene bu Nadya. Onun adıni esiden kimi yerime uzandim tezden. Amalin qonagidir özu qarsilasin, mene ne. O da hevesliymiş kimi o saatca yerinden qalxib getdi. İceride ne danisirlar deye ureyim partlasa da Gülsüm xala yanlarindadir deye rahat idim. Daha sonra ondan söz alardım.
Sesler gelmeyince maraq meni daha da bürüdü. Ayağa qalxıb yavaşca qulağımı qapıya diredim. Heç ne eşidilmirdi. Qapını yavaşaca araladığımda gördüyüm menzereden gözlerim hedeqesinden çıxacaqdı az qala. Nadya qollarını amalın boynuna sarmış, Amal ise ondan qurtulmağa çalışırdı. Rus dilinde astadan danışdıqlarından heç ne eşitmir eşitdiklerimi başa düşmürdüm. Qapını berk örtüb yerime qayıtdım. Bilerekden berk çırpmışdım. Qoy gördüyümü bilsin deye. Bir neçe deqiqe sonra çölün qapısı berk örtüldü. Kimse çıxmışdı. Otağın qapısı açılanda üzü divara uzanmışdım deye yerimden terpenmedim. Amma özümü cilik cilik olmuş şüşe kimi hiss edirdim. Paramparça oldum. Amalın o qadını öpdüyünü düşünende üeyim nece sancdısa derin derin nefes ala bilmrdim. Esirdim bütün.
- Şems, yatmadığını bilirem
- Men yatmışam demedim
- Belke danışaq?
- Danışılası bir şey yoxdur
- Bax, sen...eger nese gördünse inan mene....
Yerimden qalxıb düz Amalın gözlerine zillenerek yene öz heyatımı alt üst edecek cümleni dedim.
- 2 ay gözlemeyine ehtiyac yoxdur. Ayın sonunda boşanma erizesini vererik.
Nece demişdim

<< 1 [2] 3 4 ... 6 >>