bilmirem. Amma o anda bunu istediyimi zenn etmirem. Sadece çox qezebli idim. Menim evimde menim heyat yoldaşımı öpmeye çalışan qadın üz tapmasa bunu elemeye cesareti çatmazdı. Özümden asılı deyildi, o anda ani reaksiya ola bilerdi, amma keçmiş olsun. Artıq demişdim.
- Yaxşı ...
Qapılar çırpıldı, ev esdi. Yene eyni ssenari. Amal getmiş, men ise göz yaşları içinde boğulmuşdum. Gülsüm xala evde yox imiş. Onları tek qoyub çıxıb. Buna göre lap hirslenmişdim. Axı o qadınla onu nece tek qoya bilerdi. Gülsüm xala otağıma gelende ağlamaqdan gözlerim şişmiş, burnum qızarmışdı. Keçirdiyim narahatlıqdanmı, yoxsa dünene aldığım soyuqdanmı heraretim de qalxmışdı. Amma bunu düşünecek halda deyildim.
- Qızım, yaxçısan?
- ...he.
- Vay vay, qızdırman hele düşmeyib. Amal hanı bes?
- Bilmirem
- Nece bilmirem. Hele tam sağalmamış hara getdi.
- Bilmirem, Gülsüm xala, bilmirem.!
Sesimi yükseltmişdim ona. Amma bunu düşünecek halda deyildim. Tek düşüncem buralardan çıxıb getmek idi. Telefonum zeng çaldı. Ezize idi zeng vuran. Telefonu götürmeyimle ağlamağım bir oldu. Indi ona ele ehtiyacm var idi ki.
- Şemsim, canım menim. Ne olar ağlama. Içim parçalandı burada.
- Ezize, men eve isteyirem.
- Caann.. quzum nolar bele eleme. Ne baş verib ki, nese olub Şems. Sen bele ağalağan deyilsen axı.
Men ise cavab vermeden hey ağlayırdım. Canım yanırdı. Hem de çox.
- Şems, sakitleş.. Amal xetrine deyib? Ay qız ağlama, cavab ver.
- Yox, sadece darıxıram.
- Deli qız. Amala denen göndersin seni. Men de gelerem.
- Yaxşı..
Bir az söhbet etdikden sonra desteyi assamda hele de rahatlıq tapmamışdım. Qapı çalanda Saranın sesini eşitdim. Özümü toparlamağa çalışsam da qızarmış burnum ve gözlerim meni ele verirdi.
- Olar?
- Gel, Sara
- Necesen? Gülsüm xala dedi xestelenmisen, özünü yaxşı hiss etmirsen.
- He, bir az soyuqlamışam. Kamil hanı ?
- Sahib evdedir. Onunla oynayır.
- Ne yaxşı gelib demek. Sevindim senin adına.
- Çox sağol....çox sağoldaaa sene ne olub? Bu ne

<< 1 2 [3] 4 5 6 >>