inana bilmedi.
El: Ruslan? Ruslan???
Mi: Onun gunahi ne idi?
El: Goruruem onun heyati seni chox narahat edir.
Mi: Bawina gelenlerden xeberim var.
El: Onun derdi lap boyukdur.
Mi: Heyatini mehv etdiyiniz insana gulursuz?
Elxanla Mira indi bir-birlerine lap yaxin dayanmiwdilar.
El: Demek, menim baremde bele duwunursen… Semimiliyinize gore, chox sagolun! … Amma, eminemki, sozlerim qururunuza toxunmasaydi, siz teklifi qebul ederdiniz. Sizce, men bu evlilikden chox memnun qalacagimi demeli idim? Bele desem inanacaqdiz???
Mi: Sehviniz var! Teklifinizin terzi fikrimde sadece qerarimin ne qeder haqli oldugunu gosterir. Sizi tanidigim ilk gunden artiq emin idim ki, dunyadaki yegane kiwi siz olsaniz bele hech vaxt sizinle aile heyati qurmaram!
Elxan qulaqlarindaki kuyun sebebini anlamadi – ya chaxan wimweyin gurultusu, ya da sevdiyinin dediyi sozlerden yarilan bagrinin sesi idi… Kiminse ona bele aci chekdireceyine inana bilmezdi. Kiminse… bele ince, zerif, kichik birinin… Elxan istese ele bu deqiqe ona sahib ola bilerdi… amma…
El: Bagiwlayin, vaxtinizi aldim.
Elxan celd donerek oradan uzaqlawdi. Mira onun arxasinca baxirdi… Ve yalniz o gozden itdikden sonra goz yawlarina serbestlik verdi.
Bolum sonu.

<< 1 ... 3 4 [5]