. Eslinde umidimi kesmishdim. Dushunurdum ki,seni birdefelik itirdim. Bu bele meni deli edirdi
Movzunun hara geleceyini texmin edirdim. amma men istemirdim. soz yox, Senan yaxshi biri idi, xasiyyeti, insanligi var idi. ama men heyatimi sadece ovladima hesr edecekdim. Bashqa birini bu ikili heyatimiza daxil etmeyecekdim. Ya Elshen gelecekdi, ya da ikimiz olacagdiq. Elshen…? He, he Elshen…. Belke de sonr etdiklerinden sonra onu qebul etdiyim ucun meni qinayacagsan, ama o menim ovladimin atasi idi.
-bahar, men bunu sene basqa bir vaxtda demek isteyirdim ama
-senan yox men, bu haqqda danishmaq istemirem. Texmin edirem ne demek istediyini amma xaish edirem. Lazim deyil bu haqqda danishmaq.
-bahar, omrun boyu tek qala bilmezsen, sene soz verirem. Sene yar olacam. Men Elshen kimi olmayacam, seni yari yolda qoymayacam, hemishe seninle olacam
-men istemirem –ayaga qalxib getmeye bashladim. O ise hele de yerinde oturmush menim ardimca baxirdi. telesik cixdigimdan cantami orda qoydugumu unutmushdum. Eve catdigimda xeberim olmushdu. Geri qayitmaq istesemde Senanin mashinla binanin yaxinligidan dayandigini gordum. O mashindan dushub mene teref geldi
-cantani unutmusan
-sag ol, getirdiyin ucun
-bahar, dediklerimi dushun
-men oz fikrimi dedim
-sen yene de dushun –o geri donub mashina eyleshdi. Ve ordan uzaqlashmaga bashladi. Binaya girmek istedikde bir anliq bashimi yuxari qaldirib evlere baxdim. Balkondan bir iki qadin sallanib bize baxirdi. onlara yazigim gelirdi. Bir gun sallanmaqdan yere dushecekdiler.
Iceri kecdikde sebine Nuraneni sakitleshdirirdi, Nurana ise soyushleri bir-bir muncuq kimi duzurdu.
-ne olub bele? –telashlandim. Sebine gozleri ile “sus”desede Nurane mene yaxinlashib
-ne olacag, menim cindir nishanlim nishani atit
-aaa.. niye?
-cindir, eclaf. Ele bilir ona xeyanet edirem. Bilirsen telefonda mene neler dedi? –Nurane ele qishqiraraq ustume hucum cekirdiki , bir anliq dushundum ki, yeqin telefonda ona soyen men olmusham.
-ay qiz Bahari burax,