hamile oldugumu bilirdiler, amma ne yaxshi ki, bunu menim uzume vurmurdular. Hetda bezen mene “bebish dunyaya gelsin xalalari ona ciciler alacaq” deyirdiler. Qrup yoldashlarim araasinda oglanlar da var idi. Onlardan utansamda onlarda menimle xosh davranirdi.
Xestexandan cixdiqdan bu yana Senandan xeber yox idi. Duzu ona nomremi vermemishdim, onun nomresi mende var idi, ama zeng etmeye utanirdim. Hem zeng edeib ne deyecekdim ki? “salam senan , menem bahar” ve sonra? Daha ne deyecekdim? Demez mi, ne yaxshi zeng eledin? Ne deyim? Hec ne… en yaxshisi zeng etmemekdir. Bunlari dushunerek kucede gezerek eve gelirdi. Xezan fesli(payiz) cixmaq bilmirdi. Oz gedishini daha da yadda qalan etmek ucun guclu yagishlar yagdirirdi. Butun kucelere sele donmushdu. Yanimdan mashinlar astaca kecib getse de bir ayi cixmalidir mutleq….
Mashin suretle yanimdan kecib ustumu tamamile su etmishdi. Agzimi sozle doldurub bir shey demek isteyirdim ki, surucu mene teref qacaraq geldi.
-xanim bagishlayin uzur isteyirem
Onun uzune baxmasamda bu mende “de javu” tesirini yaratmishdi. Ilk defesinde esebi olub qishqirsamda, bu defe sadece “eybi yoxdu” dedim. Getmek istedikde
-Bahar –deyilen sesi duyub geri cevrildim
-aa….
Senanla isti bir kafede oturub sohbet edirdik.
-sen ne tez sagaldin?
-yox qolumda bir az agri var, amma ishlerimin bashina kecmeliyem. Yoxsa qovarlar meni ishden –o gulumseyerek mene baxirdi –bahar –deyib elimden tutdu –yaxshiki seni gordum, inan hergun gozleyirdim ki, mene zeng edesen. Her telefonum zeng calinanda “belke sensen”deyib desteyi qaldirirdim. Niye mene zeng etmirdin?
-ne bilim. Fikirleshdim ki, zeng edib ne deyecem. Yeni ona gore….
-danishmaga soz tapmasaydin bele men danishardim… seninle
O “seninle” sozunu xususi bir vurgu ile demishdi. Ses tonu qeribe idi, sanki illlerle hesret qalmishmish kimi.
-bahar –o elimi berk-berk sixib mene baxdi
-ele darixmishdim ki, senin ucun, inan ki, bir heftede seni ele tanidim ki, sanki illerdir ki, seni taniyiram.

<< 1 2 3 [4] 5 6 >>