ı dedilər. Artıq gözlərim dolurdu. Əmin idim ki, Nadyanın yanındadır. Onun qolları arasında sevgisi tapıb. Canımı ağırıdı yenə. Sara nə qədər cəhd etsə də Amala çata bilmədi Gülsüm xala. Mən yavaşca gözümü açıb “yaxşıyam” dedim. Və Gülsüm xalanı sakitlşdirim. Sra da məyus olmuşdu, amma nə fayda. Artıq neçə gündür ki, Amal evə gəlmirdi. Mən də artıq onu axtarmaqdan vaz keçmişdim. Demək ki, o da görmək istəmir. Sara əlindən gələni eləsə də mən artıq heç nə eləmirdim. Yenə Sara ilə söhbətimizdə onu axtarmaq, onunla danışamğım üçün məni inandırmağa çalışırdı.
- Sara, artıq bəsdir. Sadəcə bir dəfə evə gəlib o da telefonun götürmək üçün. Məni görmək istəsəydi görərdi.
- Neyniyəcəkcən? Əli qolu bağlı oturacaqsan?
- Bəlkə də belə yaxşıdır. Yanımda olduqca ona bağlanırdım. Sonra sevgi ilə səhv salardım.
- Özün bilərsən, amma məncə haqsızlıqdır bu. O sənin qismətindir. Düz ayağına qədər gəlib çıxmış qismət. Neynəsəndə o səninlə evləndi. indi sənin onu əlinlə itələməyin mənasızıdır. Daha doğrusu ağılsızlıq.
Sara sözünü deyib getmişdi. Amma yenə də mən fikrimdən dönmədim. Beləcə yenə günlər keçdi. Amal indi sadəcə paltarlarını dəyişməyə gəlirdi. Arada qarşı qarşıya gələndə başı ilə salam verirmiş kimi tərpədib üzümə də baxmadan yanımdan düz keçirdi. Gülsüm xala ilə yemək zamanı onun baxışlarını üzərimdə hiss edirdim. Qadın çox narahat idi. Niyə də olmasın. Gözünü ağı qarası bir oğlunun üzü evlənəndən bəri gülməmişdi.
- Gülsüm xala, məni bağışla.
Bunu deyib doluxsundum.
- Niyə? Nə oldu qızım?
- Bağışla, mən amalı xoşbəxt edə bilmədim.
- Can, quzum ağlama.. ayy gözlərinə qurban olaram sənin. Ağlama. Günah səndə deyil, oğlumdadır. Ailə iki tərəfli sevgi ilə qurulur. O isə tək öz sevgisinin sənə yetəcəyini düşündü.
- Yox, o da sevmir.
- Sevmir?
Gülsüm xala gülməyə başladı.
Qızım, sənin xəbərin var ki, Amalı necə hala salmışdın. Heç vaxt mənimlə öz həyatındakı qızlardan danışmazdı. Amma səni dedi. Zəng vurub dedi ki, xala günəşimi tapmışam. Axtardığım