Artıq gözlerim dolurdu. Emin idim ki, Nadyanın yanındadır. Onun qolları arasında sevgisi tapıb. Canımı ağırıdı yene. Sara ne qeder cehd etse de Amala çata bilmedi Gülsüm xala. Men yavaşca gözümü açıb “yaxşıyam” dedim. Ve Gülsüm xalanı sakitlşdirim. Sra da meyus olmuşdu, amma ne fayda. Artıq neçe gündür ki, Amal eve gelmirdi. Men de artıq onu axtarmaqdan vaz keçmişdim. Demek ki, o da görmek istemir. Sara elinden geleni elese de men artıq heç ne elemirdim. Yene Sara ile söhbetimizde onu axtarmaq, onunla danışamğım üçün meni inandırmağa çalışırdı.
- Sara, artıq besdir. Sadece bir defe eve gelib o da telefonun götürmek üçün. Meni görmek isteseydi görerdi.
- Neyniyecekcen? Eli qolu bağlı oturacaqsan?
- Belke de bele yaxşıdır. Yanımda olduqca ona bağlanırdım. Sonra sevgi ile sehv salardım.
- Özün bilersen, amma mence haqsızlıqdır bu. O senin qismetindir. Düz ayağına qeder gelib çıxmış qismet. Neynesende o seninle evlendi. indi senin onu elinle itelemeyin menasızıdır. Daha doğrusu ağılsızlıq.
Sara sözünü deyib getmişdi. Amma yene de men fikrimden dönmedim. Belece yene günler keçdi. Amal indi sadece paltarlarını deyişmeye gelirdi. Arada qarşı qarşıya gelende başı ile salam verirmiş kimi terpedib üzüme de baxmadan yanımdan düz keçirdi. Gülsüm xala ile yemek zamanı onun baxışlarını üzerimde hiss edirdim. Qadın çox narahat idi. Niye de olmasın. Gözünü ağı qarası bir oğlunun üzü evlenenden beri gülmemişdi.
- Gülsüm xala, meni bağışla.
Bunu deyib doluxsundum.
- Niye? Ne oldu qızım?
- Bağışla, men amalı xoşbext ede bilmedim.
- Can, quzum ağlama.. ayy gözlerine qurban olaram senin. Ağlama. Günah sende deyil, oğlumdadır. Aile iki terefli sevgi ile qurulur. O ise tek öz sevgisinin sene yeteceyini düşündü.
- Yox, o da sevmir.
- Sevmir?
Gülsüm xala gülmeye başladı.
Qızım, senin xeberin var ki, Amalı nece hala salmışdın. Heç vaxt menimle öz heyatındakı qızlardan danışmazdı. Amma seni dedi. Zeng vurub dedi ki, xala güneşimi tapmışam. Axtardığım güneş

<< 1 2 [3] 4 5 6 >>