İçimde bir şeyler sındı ele bil. Aglima gelen sadece Amalın boşanma tarixini daha da yaxinlasdirmaq isteyini deyeceyi idi.
- Ne olub?
- Baban
- Babam? Babam ne?
- Atanla ikisini...
- Amal, düz emelli danış. Ne olub babamla atama.
- Vurulublar.
- Ne?! Ne danişirsan sen?! Ne vurulması!?
- Şems, sakit ol.
- Ne sakit ol? Amal ne olub? Yoxsa...Aman Allahım yoxsa onlar...yox!!
- Şems, sakitleş! Aglama, atanla danışdım,
- Yox, yalan deyirsen! Amal, Amal, yalvariram, qurban olum düzünu denen. Ne olub? Yalvariram, yalvariram düzûnü de!
- Şems, ayağa qalx. Ağlama, qurban olduğum. İnan mene atan özu zeng vurmuşdu, o çiyninden yaralanib. yaxşidir
- Bes babam?
- ...
- Meni ora apar. Getmek isteyirem. Amal, yalvariram ne olar apar.
- Biletleri almışam, axşama Moskvada olariq, sabaha ise Maskatda.
Amal meni bagrina bassa da sakitleşe bilmirdim. Düşünende ki, ailemden birine nese olub canımdan can qopurdu. Bütün yolu ağlamaqdan bir teher olmuşdum. Amal atama zeng vurub menimle danısdirib sakitleşmemi istese de heç kim babamın veziyyetinin nece olduğunu demirdi. Hec atamın sesi de yaxşi gelmirdi. Yolda Amal bir an bele tek qoymadı meni. Ya elimden berk berk tutur, ya da meni bagrina basirdi. Moskvada hava limaninda teyyareye minik baslamamışdi. Amal qalxib mene su almaq isteyende getmeye qoymadım. Yanimdan ayrilmasini istemirdim. O meni özüne sıxdıqca men de ondan berk yapisirdim. Aglamaqdan sesim bele tutulmuşdu.
- Amal.
- Ay can.
- Onlara heç ne olmayacaq he.
- Elbette, ikisi de salamatdir.
Men yeniden aglamaga başladim.
- Şemsim, besdir ağladın bax, az qalib çatiriq. Özün goreceksen ki, yaxşidirlar.
- Babam. Niye demirsiniz. Atamin sesini eşitdim, amma onun.
- shh.. Sakit ol. Söz verirem hec kime hec ne olmayacaq.
- Sene inaniram. Sen heç vaxt sözunden dönmürsen. Bu defe de tut. Yaxşi olsunlar.
Amala yalvariş dolu baxişlarla baxirdim. O ise ele eminlikle mene zillenmişdi ki, hemin anda rahatliq tapmisdim.
Artıq Maskatda idik. Buralar

<< 1 ... 3 4 [5] 6 >>