etmezdi. Ebdül beyin elini çiynine qoyması ile fikirlerinden ayrıldı.
- Bir de onu deyim ki, ehtiyyatlı ol. Eger sevgisini qazansan qetiyyen onu qısqandıracaq bir şeyler eleme. Inan mene men bele qızımın qısqandığı zaman nelere qadir olacağını düşünende qorxuram.
İkisi de bu söze gülümsedi. Şems ise qapıdan heyete çıxmış Amalla atasını seyr edirdiler.
* * *
Kenardan atamla amal baxırdım. Ele bil onlar ata oğul, men ise yad gelin idim. Ağlıma o anda boşanma meselesi geldi. Indi boşana bilmezdim. Ailem bu qeder bed xeberi arda arda alacaq güce malik deyildi. Yene meyus olsalar, özü de menim üzümden özümü bağışlaya bilmezdim. Men..men ümumiyyetle boşanmaq istemirdim deyesen. Atam kenardan meni gören kimi fikrilerimden ayrılıb onlara teref addımladım. Amal ayağa qalxıb – men sizi tek qoyum deyince daha da meyus oldum. Incik idi mene yeni? Axı o halımı görmüşdü. O bu qeder müddetde nelerden keçdiyimin şahidi idi. O da anlayışlı olamyacaqsa men kime ümid edim.
- Ata .
- Eşidirem.
- Ata..bağışla..men
- Dedim axı, üzrü menden yox, heyat yoldaşından iste.
- Isteyeceyem, amma evvelce sen de meni bağışla. Men sadece berk qorxmuşdum.
- Şems, gel otur. Bax qızım....anlayıram. çetin günler yaşayırsan. Sevmeden evlendin. Yad birini heyat yoldaşı olatraq qebul etdin, öz ailenden yurdundan yuvandan ayrı düşdün. Indi bütün bu olanlar.. Amma inan mene qızım Ezize de men de ananda eyni duyğuları yaşayırıq. Ele bilirsen mene asan idi Bakını qoyub buralara bir defelik köçmek. Anana layiqli er olmaq. Babanın kölgesinde olmamaq üçün gece gündüz çalışdım. Fehlelik eledim, daş daşıdım, yük daşıdım, amma ne qazandımsa özüm qazandım. Bax o anlarda berk qorxurdum. Kimise kölgesinde olmaqdan..Xedicenin yanında başı aşağı olmaqdan. Menim bütün bunları yaşadığıma göre anana ters davrandığımı görmüsenmi? Ya anan? Ona da asan deyildi. Canının bir parçasını Musandama digerini az qala dünyanın o biri baçşına Bakıya gönderdi. Her gece ağlayır sizin üçün. Kederden yox. Tek kederi

<< 1 2 3 [4] 5 6 7 >>