oturaq.
- Ebdül, qurban olduğmu denene. Artıq üreyim üzüldü.
- Şey.. Abdulla bey..beden orqanları normal funksiyasını yerine yetirir, amma..
- Amma ne?
Hamımız Atamın ağzından çıxan kelmeye acmışıq kimi baxırdıq.
- Komadan ayılması. Yaşlıdır deye beden ağrılara tab getirmir. Hekim..hekim ne vaxt ayılacağını bilmir. Bu gün de ola biler....bir..bir neçe il sonra da.
* * *
O gün xestexanada olanları, neler yaşadığımızı danışmağa deymez. Amma toparlanmalıydıq. Atamın dediyi kimi. Allahdan ümid kesilmez. O hele sağdır ve hele de üreyi döyünür. Her gün xestexanaya gedir ziyaret edib onunla danışırdıq. Bizi eştidiyini hekim demişdi. Bele hallarda xeste ile danışmaq da onun ayılmasını tezleşdire bilermiş. 2-3 gün keçmişdi. Artıq eve qayıtmışdıq hamımız. Ve qorxduğum başıma geldi. Evdekiler Amalla normal er arvad olduğumu düşündükleri üçün bizi menim otağımda yerleşdirmişdiler. Amala artıq inanırdım. Mene toxunmayacağını bilirdim. Ona göre etriaz etmeden hetta ne yalan deyimsevinerek qebul etdim. Bu bir neçe günde onunla danışa bilmemişdim. Bu en yaxşı şansdır deye düşündüm. Üzr isteyecek bir daha onunla kobud davranmayacağımı deyecekdim. Axşamı sebirsizlikle gözleyirdim. Amal ilk otağa girende nedense heyecanlandım. Ele o da qapıda dayanıb otağa göz gezdirdi. Kenarda divanı görüb, men burada yataram. Elece bir yastıq ver besimdir.
Ne yatmaq ne danışır bu adam. Yene soyuqluğu ile siper qoymuşdu arada. Men bununla danışmaq, üzr istemek, daha mehriban olmaq isteyim bu yatmaq istesin. ÖZümden asılı olmadan yastığı götürüb qaş qabaqla Amala tulladım. – al yastığını
- Ey, neynirsen?
- Yastıq istedin de.
- Daha nezaketli ola bilerdin.
- Bağışla da Nadya kimi ola bilmirem.
Nadya haradan çıxdı bilmirem. Bu qız Maskatda da menim dilimde idi. Letifesi Amaldan uzaq, amma eşşeyin ağlına zorla qarpız salmaq kimi bir şey eledim. Denen sene bu lazımdır.
- Nadya?
Amal gülümseyirdi. Bu baxışları heç beyenmedim. Bic bic baxıb gülmek.. nese keşf etmiş kimi
-

<< 1 ... 4 5 [6] 7 >>