Şemspare

27 – ci Bölüm

Günortanın istisine baxmayaraq arada bir külek perdemi esdirirdi. Ağ tül perde aralandıqca heyete baxır ümid edirdim ki, Amal dönecek. Amma yox. O getmişdi. Hem de meni burada qoyub getmişdi. Bir kelme sözüme bele qulaq asmadan, meni dinlemeden öz qerarlarını verib getmişdi. Öz cezandır Şems. Indi de çek. Amalı deli kimi sevirdim deye bilmerem, amma yanımda olmasını istediyim insan idi. Belke ele budur sevgi. Dilde deyilen yox, hiss ederek etdiyin hereketlerde. Ağlamaqdan yene burnum qızarmışdı. Anam ve Ezize ne qeder bizim niye o halda eve dönmeyimizi, niye birden bire Amalın getdiyini sorğu sual etselerde danışmağa taqetim yox idi. Amal meni terk etdi yeni? Atamın yanında tez bir zamanda dönüb götürerem dese de nedense onun uzun müddetlik getdiyini ve bir daha menim arxamca gelmeyeceyini düşünürdüm. Ya doğrudan da onu bir daha göre bilmesem. Nece olacağam? Qapının döyülmesine fikirlerimden ayrıldım.
- Dedim ki, danışmaq istemirem.
- Qızım.
- Ata..Bağışla ele bildim Ezize ile anamdır.
- Olar?
- Elbette gel..
- Ne oldu menim güneşime? Niye saralıb soldun birden.
Atamın ezizlemek formasında mene yaxınlaşması, yatağımın yanında eyleşib saçlarıma sığal çekmesi ile hönkürmeyim bir oldu.
- Cann, indiden darıxdın. Dedi ki, gelecekde. Hekim adamdır, onu gözleyen xesteleri var.
- He, düzdür. Men..men ele bele. Üreyim sıxıldı birden ona ağlayıram..
- Şems, senin yoldaşına bu qeder bağlanmağına sevindim. Ne yalan deyim bir az qorxurdum ki, onu seve bilmersen. Amma indi görürem ki, hele getdiyi bir saatdır sen artıq ağlamaqdan bir teher oldun. Şems, besdir.. uşaqlıq edirsen. Yad yerde deyilsen ki. Bizimlesen. Hem narahat olma. Dedi bir hefteye dönecek.
- Bir hefte?
- He..istesen men seni daha tez apararam. Hem men de Bakını, yaşadığın yeri görerem.
Atam danışdıqca men ağlayırdım. O olanları bilmirdi. Heç kim bilmirdi.Zahar.... adı kimi yene heyatıma zeher qatmışdı. Bir vaxtlar varlığı ile meni xoşbext eden adam indi

[1] 2 3 ... 6 >>