k istəyirdim.
- Nə oldu bəs.
- Zahar..hər şeyi korladı..
- Ay... yaxşı da..necə oldu .
- Biz səhradaydıq. Söhbət edirdik. Hətta...hətta şey oldu..
- Nə oldu?
- Şey...mən...o....
- Nə Şəms? Ürəyim çəkildi of.
- Biz öpüşdük..
- Bunu 3 saatdır deyə bilmirsən. Burada nə var. Siz ər arvadsınız..
- Sara bizim münasibətin necə olduğunu bilirsən.
- Hə onu dez dedin. Bunu düşünəndə nəzərə almaq lazımdır ki, böyük irəliləyişdir. Bəs sonra nə oldu.
- Zahar...sən demə oradaymış. Atı ilə arxamızca çapıb gəlib. Atının səsinə diksindik. Amal eləcə ərəblərdən biri sandı , amma atından tanımışdım. Bu o idi. Istər istəməz qorxdum.
- O an nə hiss etdin. Yəni Zahara qarşı. Baxma 4 ildir birlikdəydiniz
- Mən...mən daha çox qorxdum. Amalın onu görüb hər şeyi başa düşəcəyindən qorxdum. Onu itirməkdən qorxdum Sara.
- Bu ki, yaxşıdır. Sən o anda Zahara olan sevgini düşünməmisənsə demək ona qarşı bir şey qalmayıb.
- Allah şahiddir ki, ona qarşı sadəcə qəzəbim qalmışdısa, o da azalıb. Bura gəldiyim gündən bu yana Zahar ağlıma belə gəlməmişdi.
- Yaxşı. Yaxşı sakit ol. Nə oldu sonra.
- Mən Amalı qayıtmağımızı istədiyimi söylədim. O isə elə bildi məni öpdüyü üçün hirsləndim. Sonra da Zahar yaxınlaşdı. Atı bizə tərəf çapdıqca ürəyim əsdi inan.
- At, səhra özümü lap minbir gecə nağıllarında hiss etdim. Sonra nə oldu yaxşı?
- Nə olacaq. Qorxduğum başıma gəldi. Düz yanımızda saxlayıb üzünü açdı. Amalın o anda üzünü görərdin kaş. Mən belə qorxdum.
Olanları bir bir Saraya dil qəfəsə qoymadan danışırdım.

* * *

- Amal, gəl gedək buradan.
- Salam aleykum. Kimləri görürəm.
- Zahar get buradan.
- Şəms xanım. Allahın salamını almaq da yoxdur sizdə. Nə tez unutdun..
- Zahar get!
Amal önə gələrək məni arxaya çəkir.
- Çıx get. Bura yeri deyil.
- Amal bəy. Sən qarışma. Mənim şəmslə işim var.
- O mənim həyat yoldaşımdır. Onunla işin ola bilməz.
- Yaxşı görək...sənin həyat yoldaşın olmazdan əvvəl 4 il mənim sevgilim olub.
Zaharın sözləri güllə kimi