. Dilim qurumuşdu. Dodaqlarımı tərpətsəmdə səsim çıxmırdı. O isə yenə də qəzəbli baxışlarla məni süzüb ata əlyəşərək məni gözləmədən belə çapmağa başladı.
- Şəms, Şəmsim..
- Sus, Zahar sus! Bunu sənə heç vaxt bağışlamıyacağam. Əgər Amal sənin üzündən məndən boşanmaq istəsə inan səni sağ qoymaram

* * *

- Eləcə dedin Zahara?
- Hə.. söz xətrinə demədim.
- Dəli dəli danışma. Cann.. təsəvvür edirəm nələr yaşamısan. Şərəfsizə baxe. Gülü qoxlayıbmış.. tikanları batsın burnuna.. Gələndə Zaharı gətir, Kamil dişçıxardır didməyə adam axtarır.. elə qəşəng didər onu
- Sara bəsdir.. Zarafatlıq halda deyiləm.
- Caan, bağışla.. Amma Amal sənə inanır axı. Inanmasaydı lap əvvəldən səninlə evlənməzdi.
- Bilmirəm.. evə çatanda qapıda dayanmışdı. Mənə baxmadan paltar istədi ki, dəyişib evə keçsin. Evdəkilər bilməsin. Üzümüə belə baxmırdı. Nə qədər danışmaq istəsəmdə imkan vermirdi, elə sözümü ağzımda qoyurdu.
* * *
- Amal, bəlkə bir az danışaq.
- Paltarlarımı gətir Şəms.
- Amal xahiş edirəm. Məni dinlə
- Mən lazım olanı dinlədim. Ehtiyac yoxdur.
- Amma mən danışmadım..
- Hə Şəms sən danışmadın..
- Amal, bax.. Mən.. bizim boşanmağımızı istə..
- Başa düşürəm tez olsun bitsin istəyirsən, amma ailəni vəziyyətində bu onlara daha bir zərbə olar. Bir az da dözməli olacaqsan.
- Amal, bəsdir..
- Narahat olma. Mən gedirəm. Sən burada Zaharının yanında qalarsan. Bir müddət sonra gəlib apararam Bakıya. Bir iki günə də deyərsən mən sənə xəyanət etdim oldu bitdi. Bir iki imzayla həll olunar. Artıq məni görməyinə ehtiyac qalmayacaq.
- Amal! Amal səninləyəm!

* * *

- Qulaq asmadan getdi..
- Hə.. mən ona boşanmaq istəmədiyimi, onunla qalmaq istədiyim deyəcəkdim o isə əksinə məni burada qoyub getdi və dedi ki gəlib aparanadan bir iki gün sonra imzalarla ayrılacağıq. Sara mən neynim?
- Off. Qarışıq bir şey oldu. Amal niyə elə elədi ki. O bilirdi Zaharı.. sənə də güvənirdi.
- Zaharın sözləri onu yaraladı.
- Hə, görünür həm də çox yaralayıb, yoxsa səni