heyatımı mehv etdi. Men daha Amala ne deye bilerdim ki. Onu sevmediyimi, Zaharı sevdiyimi düşünür. Sırf Zahara acıq olsun deye onunla evlendiyimi düşünür. He men onunla sevgiyle aile qurmamışdım, amma Zahara acıq olsun deye de elememişdim. Bu izdivaca atama göre, onun Amalı menim heyat yoldaşım kimi görmek istediyine göre evlenmişdim. Amma indi bütün bunları özüme deyirem. Ne Amala ne Atama, ne de digerlerine deyecek sözüm yox idi. Amal meni dinlemeliydi. Amma elemedi. Çıxdı getdi...O öpüş.. düşnürdüm her şey deyişe biler. Belke de biz...biz gerçek aile olardıq. Bir birimize sevgi ile yanaşıb, gerçek eşqi yaşayardıq. Amma bitdi...Sehrada Amala danışdığım hekayedeki kimi, iki qum denesi idik, fırtına bizi sehranın ucsuz bucaqsız çöllerinde ayrı ayrı yerlere atdı. Danışmaq, içimi boşalatmağa ehtiyacım var idi, amma ne anam ne Ezize olanları başdan bilmediyi üçün, Amalla meni normal evlilik heyatı yaşayan cütlük bildiyi üçün bütün bu olanların sebebini soruşamazlarmı...bir de her şeyi başdan danışa bilmezdim. Buna ne halım ne de sebrim vardı. Bütün olan biteni birce Sara bilirdi. Ne olur olsun onunla danışmalıydım. Saraya zeng vuranda yoldşı telefonu götürdü. Her hald tnış nömre olmadığından ve uzaqdan gelen zeng olduğundan yoldaşı götürmüşdü. Özümü teqdim eden kimi Sara telefonu eline alaraq danışmağa başladı. Uzuzn uzadı salamlaşacaqdı deye Kamili soruşan kimi söhbete başladım.
- Sara, seninle danışmağa ehtiyacım var.
- Caan, ne olub?
- Telefon söhbeti deyil eslinde, amma burda başqa yolum yoxdur.
- Skype var?
- He var.
- Onda adresini denen oradan danışaq.
Bu çox yaxşı oldu, hem onu görer hem de rahat danışardım. Sara komputer arxasından bele menim qızarmış burnumu görüb niye ağladığımı soruşdu.
- Amalla dalaşdınız yene?
- Dalaşsaq yaxşıydı.. mene danşmağa imkan vermedi bele. Bu gün Bakıya qayıdır. Meni burada atdı getdi.
- NE?! Niye?
- Her şey yaxşıydı. Hetta lazımından çox yaxşı. Bu gün....bu gün hetta boşanmaqdan vaz keçdiyimi bele demek

<< 1 [2] 3 4 ... 6 >>