deşirdi meni. Düzdür her zaman aramızda olan münasibetlerede serhed qoymuşam. Zahar nadir hallarda elimden tutar, meni qucaqlayardı. Amma yene de heyat yoldaşımın yanında onun bu şekilde danışması meni hem utandırır hem qorxudurdu.
- Danışığını bil, yoxsa öyretmek mecburiyyetinde qalaram
- Ay nece qorxdum. Dağdan gelib bağdakını qovursan.. Amal bey, sen o bağa çatanda men o bağın gülüne çoxdan qoxlamışdım.
Nece oldu bilmirem. Ikisi de yerde bir- birini döyürdü. Zaharın sözü qulaqlarımda cingildeyirdi. Onları aralayacaq gücde deyildim. Etrafda da heç kim olmadığından yardım da çağıra bilmirdim. Zahar dil qefese qoymur ele hey Amalı qıcıqlandıracaq sözler deyirdi.
- Sen kimsen axı.. o menim idi.. kişiliyin buna çatırdı geldin başqasınınkini elinden aldın.
- Kişilikden danışacaq en son insansan. Isteyirsen ağzımı açma burada..
- Açsan ne olacaq. Utanmadın menimle sevgili olan qızla evlenende.
- Kes sesini şerefsiz!
- O seninle mene acıq olsun deye evlenib, seni sevdiyinden deyil. O menimdir.. neynirsen ele.
- Zahar, Amal besdirin. Ikinizde kesin sesinizi.
- Sen onu bil ki, Şemsin üreyi menimle döyünür. Men eminem ki, o sene teslim bele olmayıb. O mene qayıtmaq üçün gelib.
Bu artıq pik nöqte oldu. Amal Zaharın ağzını burnunu qana buladı. Zahara o anda nifretim daha da artdı. Şerefsizlik idi hereketi. Ne haqla mene sahib olan insan kimi danışırdı. Görünür Zahar meni tanıyırdı.. Bu yaxşıdır pisdir bilmirem. Hemin an qarışıqlıq hiss etdim. Zaharın hereketi sadece nifret doğururdu. Bundan sonra mene gelecek ne demekdir. Men boşansaydım bele Zahara heç vaxt ikinci şansı vermezdim. Zahar halsız halda yerde uzanmışdı. Artıq taqeti yox idi ayağa qalxmağa, amma yene de dil qefese qoymurdu.
- Şems, qal menimle. Getme.. Seni sevirem Şems. Amal ise menden neyese cavab gözleyirmiş kimi gözlerime baxdı. Az evvel çırpındığından tenginefes idi. Neyi gözleyirdi bilmirem. Düzü şokda olduğumdan bilmirdim ki, elimi nece hereket eletdirim qaldı ki nese deyim. Dilim

<< 1 2 3 [4] 5 6 >>