Şemspare
29 cu bölüm
Qarşımda Amalı görenden dilim söz tutmadı. Salamlaşa bilmedim heç. Ele hey ona baxırdım. Ele o da çağın halda meni süzür ağzını açıb yumur, amma sesi çıxmırdı. Bir xeyli orada dayandıq. Ne o danışırdı ne men. indi ağlıma gelmişdi ki, menden burda neynediyimi, niye geldiyimi soruşsa
- Kimdir gelen oğlum? Aaa menim qızım gelib ki, caann.. Şemsim..
Gülsüm xala meni nece bağrıa basdısa men de onu ele. Nece darıxmışdım bu qadın üçün de. qısa zamanda heyatımın bir parçasına dnmüşdü her iki insan. Ele bil dünyaya göz açdığım günden yanımdadılar.
- Amal, qızı qapıda niye saxlamısan? Men de deyirem bu niye gelmir. Xeberin var idi deyerdin de.
- Yyyooxx bilmirdim
- Ne yaxşı, demek qızım darıxıb evi üçün.
Amal hele şokdan ayılmamışdı.. hele de ağzı açıq meni başdan ayağa süzür inana bilmirdi ki, qarşısındayam. Bu yaxşıydı yap is o anda seçe bilmedim. Amma her halda evimdeydim, sevdiyim insanın yanındaydım, ailemleydim. Bu meni sevindirdir.
- Dayan bir baxım sene. bir heftedir görmürem ele bil neçe aydır. Gözelliyine gözellik gelib ki, senin. Anangil sözzsüz sene yaxşı baxıblar, amma sen de başqa bir deyişiklik var.
Bu qadının meni oxumasına heyran idim. Ehvalımın her halını tuturdu. He.. haqlıydı ferqliydim. Bu defe evime sevgi dolu, qelbimde amalın sevgisiyle gelmişdim. Insane severken gözleri qemlener eslinde. Sevilerken ise güler. eger hem sevib hem sevilirsense ne xoşbextsen. Menim gözlerim içim gülürdü o an.. yox ki, emin idim ki, Amal sevir. Sadece düşünmürdüm ki, onu bir de görem, amma indi özüm ayaqlarımla gelmişem. qaçdığım yerden yeniden qaçaraq gelmişem. iki otağı az qala menim Maskatda olan bir otağıma beraber olan ev mene inanılmaz huzur verdi. Amalı görmediyim iki günde o boyda genişlikdeki ev mene zindan kimi dar ve qaranlıq gelmişdi. Atamın sözünü xatırladım o an. Amalla yola düşende ona “Ele ele ki, qızım bura gelende darıxsın evi üçün” Neyniyemişdi bilmirem, amma sözünün üstünde dayanmışdı. Evin her qarışına göz

[1] 2 3 ... 5 >>