onun elimden tutmasına bele bu qeder heyecanlanmırdım. Mense yene o anda edeceyimi etdim. Bilmirem bu axmaqlıq mene haradan gelirdi.
- Sen de?
- Ne?
- Şşey.. yeni sende sağol...teşekkür etmek.
Hamısı senin sözüne verdiyim reaksiyaya bax”Sen de” allahdan telefonla danışdığından anlamamışdı heç ne. Danışığından başa düşdüm ki, atamgilnen söhbet edir.
- Narahat olmayın buradadır. He bize de sürpriz oldu.. o ne sözdür.
Üzünü dönderib yeniden metbexden çıxan kimi ardınca getdim. Gülsüm xala çayı qoymaq üçün durmuşdu deye geri dönende meni görmedi. Amma arxamca da gelmedi. Amalın arxası ile getsemde başı telefonla danışmağa qarışmışdı deye hiss etmemişdi onun yanında olduğumu.
- Bilirem Ebdül bey. Bu Şemsdir. Ağlına ne qoydusa eleyecek. Menden yaxşı bilirsiniz. Hee sağ salamat çatıb.
Amalın bele danışması xoşuma gelmişdi. Geri dönende meni gördüyünden telefon elinden az qala düşecekdi. Özünü itirmiş halı çox şirin görünürdü. Üzümde tebessümle ona baxırdım. Bilmirem. Bir xoş söz, bir mülayim baxış gözleyirdim o an. Sağollaşıb desetyi asınca yene kekeleyerek menimle söhbete başladı.
- Aa..aatan idi.
- Hhmm..bildim.
- Nnarahat qalmışdı.
- Ahhaaa
- Dedim ki, çatmısan.. aannan gile desin.
- Aha..
Aradaki dialoq gülmeli idi, amma o anda ikimiz de heyecanlı olmalıydıq ki, bunu ferqinde deyidlik.
- Mmeen gedim. Xestexana.. yeni.. emeliyyat..emeliyyatım var da bu gün.
- Işin avand olsun.
- Sağol.
Amal yanımdan keçib qapıya teref yönelende pis oldum. Geldiyime göre bir kelme bele dememişdi. Ne etriazını bildirmiş, ne sebebini soruşmuş, ne de sevinene oxşamırdı. Amma bu defe addım atmaq heleki menim növbem idi. Yazıq vaxtında çox addım atıb.
- Amal
- Ay can.
eridim bitdim. Gözlemirdim, ay can deye cavab vermesini. Daha evvelde demişdi, amma bu qeder xoş geldiyini xatırlamıram. Amma celd de sözünü düezltdi. Sanki menim fikirlerimi oxuyurmuş kimi
- Yeni, eşidirem.
- Gec geleceksen?
- Bu güne bir emeliyyatım var.. tecili bir şey çıxmasa yox.

<< 1 2 [3] 4 5 >>