Şəmsparə
29 cu bölüm
Qarşımda Amalı görəndən dilim söz tutmadı. Salamlaşa bilmədim heç. Elə hey ona baxırdım. Elə o da çağın halda məni süzür ağzını açıb yumur, amma səsi çıxmırdı. Bir xeyli orada dayandıq. Nə o danışırdı nə mən. indi ağlıma gəlmişdi ki, məndən burda neynədiyimi, niyə gəldiyimi soruşsa
- Kimdir gələn oğlum? Aaa mənim qızım gəlib ki, caann.. Şəmsim..
Gülsüm xala məni necə bağrıa basdısa mən də onu elə. Necə darıxmışdım bu qadın üçün də. qısa zamanda həyatımın bir parçasına dnmüşdü hər iki insan. Elə bil dünyaya göz açdığım gündən yanımdadılar.
- Amal, qızı qapıda niyə saxlamısan? Mən də deyirəm bu niyə gəlmir. Xəbərin var idi deyərdin də.
- Yyyooxx bilmirdim
- Nə yaxşı, demək qızım darıxıb evi üçün.
Amal hələ şokdan ayılmamışdı.. hələ də ağzı açıq məni başdan ayağa süzür inana bilmirdi ki, qarşısındayam. Bu yaxşıydı yap is o anda seçə bilmədim. Amma hər halda evimdəydim, sevdiyim insanın yanındaydım, ailəmləydim. Bu məni sevindirdir.
- Dayan bir baxım sənə. bir həftədir görmürəm elə bil neçə aydır. Gözəlliyinə gözəllik gəlib ki, sənin. Anangil sözzsüz sənə yaxşı baxıblar, amma sən də başqa bir dəyişiklik var.
Bu qadının məni oxumasına heyran idim. Əhvalımın hər halını tuturdu. Hə.. haqlıydı fərqliydim. Bu dəfə evimə sevgi dolu, qəlbimdə amalın sevgisiylə gəlmişdim. Insane sevərkən gözləri qəmlənər əslində. Sevilərkən isə gülər. əgər həm sevib həm sevilirsənsə nə xoşbəxtsən. Mənim gözlərim içim gülürdü o an.. yox ki, əmin idim ki, Amal sevir. Sadəcə düşünmürdüm ki, onu bir də görəm, amma indi özüm ayaqlarımla gəlmişəm. qaçdığım yerdən yenidən qaçaraq gəlmişəm. iki otağı az qala mənim Maskatda olan bir otağıma bərabər olan ev mənə inanılmaz huzur verdi. Amalı görmədiyim iki gündə o boyda genişlikdəki ev mənə zindan kimi dar və qaranlıq gəlmişdi. Atamın sözünü xatırladım o an. Amalla yola düşəndə ona “Elə elə ki, qızım bura gələndə darıxsın evi üçün” Neyniyəmişdi bilmirəm, amma sözünün üstündə dayanmışdı. Evin hər qarışına göz