ön qapıdan düşdü və iti addımlarla tələbə axınının içində irəliləməyə başladı.Bu gün ilk gün olduğundan o universitetin giriş qapısını bilmirdi.Məcbur arxası ona dönük olan gəncin qoluna toxunaraq:
-Bilmirsiz, giriş hardandır?
Oğlan üzünü çevirib cavab vermək istədikdə hər ikisi bir ağızdan :
-Sən?
-Sən?
Bəzi təsadüflər vardır ,unudulub gedən ,bəzilər də vardır alınyazısına çevrilən.
-Balaca görürəm ilk kurssan savab xatirinə kömək edərəm sənə .Düş arxamca məni izlə..
-Təşəkkür , minnətə bax.Özüm gedərəm deyib Nur yolunu dəyişdi.
-Özün bilərsən deyib oğlan yoluna davam edirdi ki , yanında kiminsə onu izlədiyini hiss etdi. Üzünü döndərmədən :
-Deyəsən ağlın başına gəldi deyib dodaqucu gülümsündü.
Beləliklə , onlar məktəbin girişinə gəlib çatdılar. Nur sakit səslə dedi.
-Çox sağ ol.
-Dəyməz balaca -deyərək oğlan gülümsündü.Burda artıq onlar ayrıldılar hər kəs öz sinfinə üz tutdu.
****
İlk iş günüm sona yetmişdi.Ingilis dili tərcüməçiliyi oxuduğum üçün ingiliscə bilən işçi axtarılır elanını görən kimi baş vurmuşdum.Və götürmüşdülər işə. Bura biznes şirkəti idi.Mən sənədlərin tərcümə olunub hazırlanması işinə baxacaqdım.Şirkət olduqca böyük idi , ilk daxil olduqda ətrafdakı tanımadığım insanlara nəzər saldım.Hər kəs öz işinin başında idi. Işləməyə ehtiyacım olmasa da illərin fasiləsindən sonra həyatıma düzəliş vermək vaxtı idi. Işdən çıxıb dayanacağa qədər piyada gedirdim.Addımlar irəlilədikcə beynim düşünürdü.Işə qəbul olsam da müdirin üzünü hələ görməmişdim.Iş yoldaşlarımla ilk gündən münasibətim yaxşı alınmışdı.Içlərində Zəhra adında qız ilə daha yaxından tanış olmuşdum. İşdəkilərin müdir haqqında danışdıqlarından təəssüratım bu idi ki, deyilənə görə o gənc oğlan idi .Lakin ciddi biri idi , hər işçi onu tanımırdı.Maraqlıdır bu yaşda böyük bir şirkəti idarə etmək..Dayancağa çatdım. Avtobus gəldi.Sıxlıq idi, bitəhər mindim. Bir anlıq illər öncəsinə getdim .Avtobusdakı davanı xatırladım təbəssüm yarandı dodaqlarımda, gözlərimdə böyük hüzün