n vardı..Heç olmamış kimi davam edəcəkdim. Avtobus getdikcə boşalırdı.Əyləşdim , pəncərədən çölə baxaraq yol gedirdim.Gecə düşür artıq.Bakının küçələri işıqlandı yenə.Parlayan işıqların altında yatan səssizliyin hüznü vardı hər tərəfdə.Budur , son dayanacaq.Düşdüm , məhlədə gəzərək evə yol aldım. Gecə necə də səssiz olur bu həyat.Zaman dayanır sanki.Hər kəs şirin yuxusunda yatır, bəziləri isə
keçmişi xatırladan mahnılarla həyat səhifələrini vərəqləyir.
Qapını açdım içəri daxil oldum.Bura bizim evimiz idi.Yenə boş idi bu ev. Əşyalar dilə gələcəkdi sanki bir gün.Yorğunluğumu bir qəhvə ilə çıxartmağı qərara aldım.Yasəmən xala da getmişdi deyəsən. O, bizim evdə xidmətçi işləyirdi. Bu gecə də tək idim ,görünür.
Balkonda qəhvəmi içərək ulduzları seyr edirdim.Bu sözlər qulağımda səslənirdi
-Gecəni gözəlləşdirən nədir ?
- Ulduzlardır , Nur.Onlar gecənin zülmətinə nur saçır.Sən də mənim həyatımın Nurusan.
-Yaxşı ki , varsan Səni sevirəm.
****
Nur öz sinif otağını tapıb , boş partaların birində əyləşdi. İlk öncə ətrafa nəzər saldı .Geniş və səliqəli sinif idi. Hər kəs bir-biri ilə tanış olurdu.Təkcə susan Nur idi.O , hər kəsi izləyirdi.Tanımadığı yeni insanlar var idi burada.Qızların geyimini və makiyajını görəndə o çox sadə olduğunu hiss etmişdi.Üzərində cins şalvar ,ağ kofta və ağ az hündür ayaqqabıları daha sadə görünüş qatmışdı.O saat həvəskarı olduğu üçün bu dəfə də adəti üzrə ağ rəng qol saatı taxmışdı.Düz, Uzun şabalıdı saçlarını açıq qoyub sadə makiyaj etmişdi.Amma bununla belə o gözəl , qara gözləri və məsum təbəssümü ilə hər kəsdən seçilirdi.Artıq zəng vuruldu.Hər kəs öz yerini aldı.Nurun yanında isə Anar adında bir oğlan əyləşmişdi.O da Nur kimi sakitcə ətrafı seyr edirdi.Onlar bir-biri ilə dər boyu tanış olmuşdular.
-Adın nədir?
-Nur .Sənin?
-Anar.Şad oldum Nur.
-Məndə.Bilmirsən neçə dərsdən çıxacağıq?
-Deyəsən sıxıldın artıq ilk gündən -deyib gülümsədi Anar.
-Yox sadəcə mən ....
-Sən çox sakitsən.
-Hə ola bilər.Əslində dostlarımla