Günahdan uzaq olmaq o deməkdir ki, insan hətta günah olduğuna ehtimal verdiyi şeylərdən belə çəkinməlidir. Bəzən belə olur ki, insan saatlarla bir şeyi fikirləşməkdən əl çəkə bilmir. Baxmayaraq ki, yorulub, ancaq onu fikirləməyə bilmir. Çünki insan özü zehninə nəzarəti itirmişdir. Hər nə qədər yanlış və şeytani fikrilər varsa, hamısının zehninə girməsinə icazə vermişdir. Əgər insan zehninə gələn fikrin yanlış olduğunu anlayarsa, onu təsvir etməkdən və onun haqqında fikirləşməkdən çəkinməlidir. Sizin bu əməliniz şeytana zərbə vuracaqdır. Əlbəttə əməl meydanında günahdan qaçmağın özü də günaha qarşı meyli azaldar. İnsan nə qədər günah işlədərsə, bir o qədər şeytan üçün qəlb qapılarını açmış olacaqdır. Əgər insan qəlb qapılarını şeytanın üzünə bağlı saxlayarsa, şeytan heç bir zaman insana hakim ola bilməz.
"(Qiyamət günü) iş tamam olduqda(n və cəhənnəmliklər öz yerlərini tutduqdan sonra böyük) Şeytan (və birinci İblis bütün cəhənnəm əhlinə xitab edərək) deyər: «Həqiqətən, Allah sizə haqq vəd verdi (onların hamısı gerçəkləşdi). Və mən sizə vəd verdim və vədimə xilaf çıxdım (heç biri həyata keçmədi). Mənim (dünyada) sizin üzərinizdə, sizi dəvət etməkdən başqa heç bir hökmranlığım yox idi və siz (də) mənim dəvətimi qəbul etdiniz. Odur ki, məni məzəmmət etməyin, özünüzü məzəmmət edin. İndi nə mən sizin dadınıza yetişənəm və nə (də) siz mənim dadıma yetişənsiniz. Mən bundan qabaq məni itaətdə Allaha şərik qoşmağınıza kafirəm. Həqiqətən, zalımlar üçün ağrılı bir əzab vardır»”. ("İbrahim” 22).
O kəs ki, şeytanın bəndəsidir və daim onun ardınca qaçır, şeytandan günahdan necə uzaqlaşa biləcəyinizi soruşanda, şeytan ona hakim olduğu üçün onu rahatlıqla əlindən buraxmayacaqdır. "Onun hökmranlığı (və əmri) ancaq onu dost və başçı tutan kəslər və Allaha şərik qoşanlar üzərində (keçərli)dir”. ("Nəhl” 100).
O insan ki, şeytanın tələsinə düşməkdən qorxur, uçurumun kənarı ilə gedən zaman əyilib uçuruma baxmaq istəyir, bu zaman ayağı ilişib dərəyə yuvarlana bilər. Ona görə də