qeder soyuqluqmu görmüşd menden. Axı heç soruşmadı niye gelmişem, ne sebebe buradayam. Yeni doğrudan Amal bu qeder deyişmişdi. Yerime qayıdıb ağlayırdım. Sesimi eşitmesiner deye yastığa sıxılsamda ne fayda.. otağın qapısı açıldı. Amal paltarını götürüb çıxacaqdı ki, burnumu çekmeyime dayandı. Soyuq baxışları ile “Ne olub?” deye soruşunca başımı bulayıb üzümü bele açmadan gücle “heç ne” deye bildim. Men bu soyuq yad Amalı istemirdim. Onun otaqdan çıxıb hetta evden çıxıb getmesini isteyirdim. en kiçik narahatlığıma bele meni ezizleyen amal getmiş meni üzmesi üçün özüne söz veren Amal gelmişdi. He.. bütün bunlara layiq idim. Amma bu derecede yox. eger ayaq saxlayıb soruşsaydı her şeyi olduğu kimi danışardım. Amma elemedi. Penceyini götürüb çıxdı. Bütün günü ruh kimi gezirdim. Bilmirem niye bir az da özümü tehqir olunmuş, qüruru tapdanmış insan kimi hiss edirdim. Sevgide qürur olmaz elbette. Amma bu menim üçün bir az çetin idi. Indiye qeder özümü heç kime ezdirmemişdim elemeyecekdim de. Güzeşte gederdim, amma özümü tapdatmaq.. esla. Sara ile de söhbetden açırdım. Ya başım ağrıyır, ya işim var behanesi ile qızı özümden uzaq tutdum. Heç kimle danışmaq istemirdim. Heç kimle. Glsüm xala bütün günü başımda pervane olsa da üzümün gülmediyini görüb narahat olurdu.
- Yemekler qalıb. Bu gün heç ne bişirmirem. Dünen Amalın emeliyyatı olub deye gele bilmeyib. Bu gün yene dünenki kimi gözel süfre qurarsan. Çoxdandır bir arada oturmuruq. Ailelikce şam ederik.
- Gülsüm xala, Nadya ile Amal çoxdan tanışdır?
Gülsüm xala bu sualımı gözlemirdi, amma özünü itirmeden yanımda eyleşdi. elimi tutub söhbetine başladı.
- Men bilmirem. Nadyanı bizim eve amal geldiyi gün gelende görmüşem.
- Yeni Nadya heqiqeten eve gelmişdi?
- He, dediyine göre narahat olub, Amaldan ses soraq çıxmadığından durub eve gelmişdi.
- Yeni, Amal..Amal o qızı eve devet etdi?
- Yox. Qız özünü zorla içeri saldı. Amal kefsiz idi. O da ele hey danışıb gülürdü. Amalın bir az da olsa keefini açmağa çalışırdı.

<< 1 2 3 [4] 5 6 >>