i hiss etdim o an. Qolları arasında olduğum üçün bunu duymaq asan idi. Yerindən qalxıb oturdu. Mən də yanında yerimi rahatlamışdım, amma yaxınında əyləşdim. Artıq ondan uzaq qalmaq istəmirdim.
- Oldum da..
- Amal..bu sualı ikinci dəfədir verirəm və ikinci dəfədir eyni reaksiyanı görürəm.
- Nə reaksiyası
- Gözünü qaçırırsan, sualı eşitməməzlikdən gəlirsən, söhbəti yayındırmağa çalışırsan və gərginləşirsən,
- Hmm.. Şəms xanım, görürəm çox diqqətcilmişsiniz. Bu hər zaman belədir ya bu günlük nəsə baş verib.
- Həmişə belədir. Bax yenə söhbəti yayındırısan.
- Gəl gedək yemək yeyək.
- Bəs nə oldu yatırdın?
- Nə çox sual verirsən?
- Bezdirdim.
Yenə baxışlarını dodaqlarım və gözlərim arasında gəzdirərək gülümsəyərək “yox” dedi.
- Yaxşı danışmaq istəmirsənsə bezdirməyəcəyəm. – deyib yenidən başımı yastığa qoydum. O da başını yastığa qoyaraq düz üzümə baxırdı. Elə mən də onun. Bunu dediyim üçün özümdən utanmalıyam, amma deyəcəyəm. Məni öpməsini çox istəyirdim o an. İlk öpüşümü də o almışdı. Sonum da o olmalı idi. Nə qədər gözləsəmdə cəhd etmirdi. Səhrada özümdə yığdığım cəsarəti tapsaydım bəlkə də yenə də mən ilk addımı atardım, amma haqqımda yalnış fikriləşməsini istəmirəm. Yüngül qız düşüncəsini yaratmaq istəmirdim. Ola bilər bu axmaq fikir idi, amma yenə də qadın ki qadın. Hər zaman bir addım atmadan əvvəl ürəyi ilə beyni arasında yüz yol ölçər. Qarşımdakı ərim idi yad biri deyildi, amma bizim münasibətimiz fərqli olduğu üçün bunu edə bilmədim.
- Şəms.
Adımı ondan eşitmək nə qədər xoşdur ilahi. Dodaqlarında çıxan bu ada get gdə özüm də vurulurdum.
- hmm
- Nə düşünürsən?
Yaxşı sualdır. Nə düşündüyümü desəm Amal ürək tutmasından gedər hər halda. Üzümd gülüş yarandı.
- Heç.
- Heç? Bəs niyə güldün?
- Heç.
- Hmm.. onda hər zaman heçi düşün.
- Nə?
- Deyirəm onda hər zaman heçi düşün. Bəlkə gülsməmən dayanmaz davam edər.
Indi gəl bunu öpmədə..utandım sözünə. Dodağımı dişləyib daha da güldüm.
- Bəs sən nə düşünürən?
- Elə sənin