düşündüyünü.
Canıma titrəmə düşdü. Gözlərim bərəlmiş halda ona baxıb kəkələyərək necə deyə soruşdum. Gülümsəyərək başını döndərib tavana baxmağa başladı. Boynuna vurduğu ətir məni bihuş elədi. Mən belə deyildim, Amal mənə neynirdi bilmirəm. O an sadəcə onu arzulayırdım. Deyəsən çox pis qız olmuşam.
- Şəms.
Ay bu adam məni öldürəcək Şəms deyə deyə. Bu dəfə daha yaxın davranmaq istədim.
- Ay can
- Niyə belə oldu hər şey?
- ....
- Kaş hər şey fərqli olardı.
Yerindən qalxıb otaqdan çıxdı. Heç nə deyə bilmədim. Nə demək istədiyin beynim çözməyə analiz etməyə çalışırdı. Bu nə demək idi. Kaş hər şey fərqli oldu nə demək idi. Arxasınca baxa baxa qaldım. Yox bu belə ola bilməzdi. Mən bu məsləni kökündən həll etməliydim. Kökündən.
Amal gecəni televizor qarşısında keçirdi. Gülsüm xala Sonagildə qaldğından o da divanda yatdı. Bu sat gülsüm xalanın evdə gecələməsi üçün nələri verməzdim. ən azından amal daha yaxın olardım. Otaqda olanda io qəribə olur. Isti, qayğıkeş olurdu. Gecəni səhər neyniyəcəyəm nə geyinəcəyəm fikri ilə başa vurmuşdum. Səhərin açılması ilə Saranı dəng elədim. Onunla alış verişə çıxıb saçımı paltarımı həll etməliydim. Bu gecə Amalın başını ağlından almalıydım. Nə Nadya nə Zahar..Sadəcə biz olacaqdıq. Özümə uzun qırmızı don almışdım. Don elə ərəb geyimlərinə bənzəyirdi. Qırmızı rəng mənə çox yaraşırdı bunu bilirdim. Saşlarımı açıq düz eləyib gözlərimi vuruğulayacaq makyaj elədim. Hə.. artıq bu mən idim. Şəms. Günəş kimi parlayan, göz qamaşdıran Şəms, şəmsparə yox. Sara və Gülsüm xala məni heyranlıqla seyr edirdilər. Amalı səbrsizliklə gözləyirdim. Sara və Gülsüm xala getmişdilər. Qapı döyüləndə ürəyim elə bil qulaqlarımda döyündü. Açdığımda üzümdə xoş təbəssümlə amalı qarşıladım. Başını qaldırmadan içəri keçəndə uzun qırmızı paltarın ətəyindən yuxarı doğru asta asta başını qaldırıb ağzı açıq şəkildə mənə baxdı. Əlindən maşının açarı və telefon yerə düşüdü. Bu halına isə lap gülməyim tutdu. əyilib açarı və telefonu götürmək istəynəd o da